บนจอขนาดใหญ่กลางเวที พลันปรากฏภาพของหลู่ซางหลิง
แม้หน้ากว่าครึ่งจะถูกหน้ากากปิดบังไว้ แต่แค่มองรูปร่างกับดวงตาเรียวงามคู่นั้น ทุกคนก็มั่นใจได้ว่านางเป็นสาวงามคนหนึ่ง
เพราะหลู่ซางหลิงสวมหน้ากาก ผู้ชมจึงยังสงบใจได้ ต่างพากันคาดเดาว่าเฉิงซื่อรู้จักนางหรือไม่
หลู่ซางหลิงไม่ได้ปฏิเสธ หลังพยักหน้าเบา ๆ ก็วางช่อกุหลาบในอ้อมแขนลง แล้วเดินไปทางเวที
เมื่อเลือกผู้ชมผู้โชคดีครบทั้งหกคนแล้ว พิธีกรก็ยกไมโครโฟนขึ้นดำเนินรายการต่อ
“บัดนี้ ขอเชิญจอมยุทธ์ทั้งหกเลือกทีมที่ต้องการเข้าร่วมได้ตามใจ”
“ทีมสีน้ำเงิน”
ต้วนเคอไม่ลังเลแม้แต่น้อย เลือกทีมสีน้ำเงินที่มีเติ้งฉีกับกวนเชียนเฉินอยู่ทันที
เมื่อสบสายตาคาดหวังของเฉิงซื่อ หลู่ซางหลิงก็ไม่ลังเลเช่นกัน “ทีมสีน้ำเงิน”
พิธีกรเห็นดังนั้นก็เลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนหยอกเย้าด้วยรอยยิ้ม
“ดูท่าจอมยุทธ์ที่เทพซื่อเลือกด้วยตัวเอง จะอดใจรอไม่ไหวแล้ว อยากซัดเทพซื่อให้น่วมสินะ”
เสียงหัวเราะครืนดังมาจากด้านล่างเวที
แม้หลู่ซางหลิงจะเข้าร่วมทีมฝ่ายตรงข้ามโดยไม่ลังเล เฉิงซื่อที่อยู่ทีมสีแดงก็ไม่ได้เสียใจ สายตาของเขายังคงติดตามหลู่ซางหลิงอยู่ตลอด
ระหว่างที่ผู้ชมผู้โชคดีทั้งหกเลือกทีมและนั่งประจำที่ ก่อนเข้าสู่ระบบเกม เฉิงซื่อก็ยกมือขึ้นอีกครั้ง
“รอสักครู่ ข้าขอเปลี่ยนบัญชีก่อน”
ผู้ชมในงานต่างฮือฮาด้วยความงุนงง
ทันใดนั้นเอง ชื่อในเกมที่คุ้นเคยสำหรับคนมากมายก็ปรากฏขึ้นบนจอใหญ่กลางเวที และเข้าสู่ห้องส่วนตัวในเกม
——ข้าน้อยฝนแมวเหมียวเองครับ
