หลังจากส่งชิวเยว่จิ้นขึ้นรถไปแล้ว ลู่เหวย์ก็ถือกระเป๋าผ้าใบที่หนักอึ้งอยู่ในมือ เขามองไปรอบ ๆ ไม่เห็นใคร จึงคิดในใจ แล้วกระเป๋าก็หายไปจากมือ เข้าสู่ห้วงมิติ
พันธบัตรรัฐบาลมูลค่าล้านหยวน วางอยู่อย่างเงียบ ๆ ในมุมหนึ่งของห้วงมิติ ซ้อนกันอยู่กับกล่องนาฬิกาดิจิทัลและช็อกโกแลตพวกนั้น จากนั้นเขาก็ไปหารถบรรทุกคามาซคันหนึ่ง ปีนขึ้นไปนั่งในห้องคนขับ สตาร์ทรถ แล้วขับออกจากประตูโรงงาน
ขับมาได้ประมาณสิบนาที ก็มาถึงที่ดินรกร้างไม่มีผู้คน
ลู่เหวย์มองไปรอบ ๆ ยืนยันว่าไม่มีใคร จึงคิดในใจ แล้วตัวเขากับรถก็หายไปจากที่ตรงนั้นทันที
ในวินาทีต่อมา เขาก็ปรากฏตัวขึ้นที่ชานเมืองวลาดิวอสต็อก
ลมทะเลที่พัดมาพร้อมกลิ่นคาวจาง ๆ และรสเค็มนิด ๆ ท้องฟ้าสีครามเข้มขึ้นและสูงขึ้นด้วย เมฆบางเบาราวกับขนมสายไหมที่ถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ
เดือนกรกฎาคมที่วลาดิวอสต็อกอากาศเย็นสบายกว่าเมืองปิงเฉิง
ลู่เหวย์เอามอเตอร์ไซค์คันหนึ่งออกมาจากห้วงมิติ แล้วขับไปตามถนนดิน ประมาณสิบนาทีก็มาถึงหมู่บ้านจัดสรรที่ตาเซียอยู่