เย่คาเจียหลินยืนอยู่บนอัฒจันทร์ชั้นสอง สีหน้าเย็นชามองลงไปยังอีวานที่ยังคงตะโกนท้าทายอยู่ด้านล่าง ริมฝีปากสีแดงเย้ายวนขยับเล็กน้อย ถ้อยคำที่หลุดออกมากลับแฝงความเยือกเย็น: "ไอ้โง่คนนี้ อีกเดี๋ยวพอประลองเสร็จ สั่งขังเดี่ยวสามวัน"
"รับทราบ!" ทหารยามข้างๆ รีบตอบรับ พลางมองอีวานที่กำลังเหิมเกริมอยู่ในสนามฝึกด้วยสายตาเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ
ไอ้โง่เอ๊ย กล้าดูถูกผู้หญิงต่อหน้านาวาโทคาเจียหลิน ช่างไม่รู้จักที่ตายเสียเลย
เมื่อคำพูดของอีวานยกระดับขึ้นถึงขั้นดูถูกชาติแล้ว ลู่เหวย์ก็ไม่อาจทำเป็นไม่ได้ยินอีกต่อไป
เขาจะไร้ยางอายแค่ไหนก็ได้ แต่จะทำให้หน้าตาคนจีนต้องมาขายหน้าไม่ได้
เขาเงยหน้าขึ้น สายตาเย็นเยียบปักไปยังอีวานผู้รูปร่างเหมือนหมีตัวใหญ่: "นายอยากจะแข่งอะไร?"
เสียงของลู่เหวย์ไม่ได้ดังอะไรมาก แต่กลับตัดบทเสียงตะโกนของอีวานได้ในชั่วพริบตา
ลู่เหวย์ยืดตัวตรง ปัดฝุ่นที่กางเกง แล้วเดินไปตรงหน้าอีวาน
เขาตัวเตี้ยกว่าอีวานกว่าเกือบครึ่งหัว รูปร่างก็เล็กกว่าสองรอบ แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อถูกเขาจ้องมองเช่นนี้ อีวานกลับรู้สึกว่าหลังของตนเย็นวาบขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
"จะแข่งอะไรก็ได้ นายเลือกมาเลย" อีวานยืดคอแข็ง สูดลมหายใจรวบรวมความกล้า "ฉันจะทำให้นายแพ้จนหมดข้อโต้แย้ง!"
"ตกลง" ลู่เหวย์ยกมือชี้ไปทางสนามฝึก "งั้นก็เอาตามแบบฝึกประจำวันของพวกนาย เริ่มด้วยการวิ่ง 10 กิโลเมตรก่อน"
เสียงรอบข้าง "ครืน" ดังสนั่น มีคนวิ่งไปตะโกนเรียกให้คนอื่นมาดูอีก
ข่าวแพร่กระจายไปราวกับไฟป่า——เจ้าหนุ่มจีนผู้บ้าบิ่นกล้าตีก้นจอมมารสาว ต้องการแข่งวิ่งระยะไกลกับอีวานผู้เลื่องชื่อในเรื่องความอึด!