"โอ๊ยตายแล้ว ออกทีวีเหรอ?
ฉันต้องกลับบ้านไปตัดผมก่อน ผมยุ่งเป็นรังไก่แบบนี้ จะออกทีวีได้ไง?"
ตาเฒ่าจางลูบหัวล้านแกร็บของตัวเอง แล้วชักมือกลับ
หวังกั๋วเสียงถูมือ ลูกตากลอกไปมาหลายรอบ ปากก็พึมพำ
"ฉันก็ต้องไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่เหมือนกัน"
หลิว กั๋วอี้ ไอ้ตาเหนียวคนนี้ก็ไม่เหนียวแล้ว
ดึงแขนเสื้อลู่ต้าไห่ไว้ พลางพูดร้อนรนว่า
"ต้าไห่ บ้านเอ็งขายเสื้อผ้าไม่ใช่เหรอ? หาให้ฉันสักชุดสิ ฉันจ่ายเงินให้"
ลู่ต้าไห่ถูกเขาดึงจนตัวโยน ร้องไห้หัวเราะไม่ถูก บอกว่า "ได้ๆ เย็นนี้เอ็งมาสิ ฉันหาให้สักชุด"
พอชาวบ้านได้ยินว่าพรุ่งนี้จะได้ออกทีวี ก็พากันลนลานขึ้นมาทันที
บ้างก็หวีผม บ้างก็ปัดฝุ่นตามเสื้อ
ต่างคนต่างวิ่งกลับบ้านอย่างลุกลี้ลุกลน แม้แต่เครื่องมือยังไม่ทันเก็บ เสียม มีดเกี่ยว โยนเกลื่อนพื้น