หน้าประตูลานบ้านมีคนมุงกันเป็นวงแล้ว ลู่ต้าไห่สวมเสื้อผ้าชุดใหม่
แจ็กเก็ตสีน้ำเงินเข้ม ข้างในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว ติดกระดุมคอเสื้อเรียบร้อย ผมใช้น้ำหวีจนเงาวับ ราวกับเพิ่งถูกเลียมา
เขากำลังจับมือกับหญิงสาวที่สวมเสื้อขนเป็ดสีแดง ยิ้มจนรอยย่นบนใบหน้าเบ่งบาน
ผู้หญิงคนนั้นน่าจะเป็นนักข่าวจากสถานีโทรทัศน์มณฑล ข้างกายมีหนุ่มแบกกล้องติดตามมาด้วย
และอีกคนที่ถือไมโครโฟนพร้อมคันชูรับเสียง
สามคนยืนอยู่หน้าประตูลานบ้าน ถูกตาแก่ยายแก่ในหมู่บ้านห้อมล้อมจนน้ำหยดไม่ผ่าน
“โอ้โห นี่คุณนักข่าวเหรอเนี่ย หน้าตาสะสวยจริง!”
ป้าหวังเบียดมาอยู่หน้าสุด มองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า ลูกตาแทบจะแปะติดหน้าเขา
“ดูเสื้อผ้าเขาสิ สีแดงช่างเป็นมงคลจริง”
ป้าหลี่ชะโงกหน้ามาจากข้างหลัง ตะเบ็งเสียงอันดังลั่น: “คุณนักข่าวจ๋า อายุเท่าไหร่แล้ว แต่งงานหรือยัง?”
จางลี่ถูกถามจนขำไม่ออก ร้องไห้ก็ไม่ใช่ ยังไม่ทันได้ตอบ เถียนกั๋วเฟิงที่อยู่ข้างๆ ก็พรวดพราดออกมา