ทุกคนดื่มกันต่อ คุยไปคุยมาก็เปลี่ยนจากเรื่องค้าขายเป็นเรื่องสัพเพเหระในครอบครัว จากเรื่องสัพเพเหระก็กลายเป็นเรื่องใหม่ๆ ที่ท่าเรือ
สวีเอ้อร์เล่าว่าเมื่อสองวันก่อนมีเรือหาปลาลำหนึ่งจับปลาจวดเหลืองตัวใหญ่กว่าร้อยชั่งได้ ขายไปหลายพันหยวน พวกหัวหน้าคนงานเรือแบ่งเงินกันเกือบจะลงไม้ลงมือ
เสี่ยวหลินจื่อพูดถึงเรื่องที่ครอบครัวฝ่ายหญิงเรียกสินสอดแพงเกินไป กำลังกลุ้มใจอยู่เลย
ต้าหลิวนั่งดื่มเหล้าเงียบๆ นานๆ ทีจะพูดแทรกสักประโยค แล้วก็ก้มหน้าลงต่อ
ผ่านไปสามรอบเหล้า กับข้าวหมดจาน จานเปล่าโผล่ก้น ขวดเบียร์ล้มระเนระนาดเต็มพื้น
หน้าสวีเอ้อร์แดงก่ำเพราะเหล้า ลิ้นเริ่มแข็ง พูดจาตะกุกตะกัก
เสี่ยวหลินจื่อฟุบอยู่บนโต๊ะ ปากยังงึมงำว่า "พี่ลู่ ผมขอดื่มให้" แต่มือยกไม่ขึ้นแล้ว
ต้าหลิวพิงพนักเก้าอี้ หลับตาลง เสียงกรนดังขึ้นมา
คนอื่นๆ ก็แทบไม่ต่างกัน บ้างฟุบบนโต๊ะ บ้างพิงต้นไม้ เอนซบระเนระนาดเหมือนกองทัพที่พ่ายศึก
ลู่เหวย์หน้าตาเรียบเฉย ยกเหล้าแก้วสุดท้ายขึ้นดื่มหมดช้าๆ คว่ำแก้วลงบนโต๊ะ ลุกขึ้นยืน ผลักสวีเอ้อร์เบาๆ