เซี่ยซางมาถึงทะเลสาบไป๋ฮวา ที่นี่มีผู้คนเนืองแน่น ไหล่เบียดไหล่จนแทบไม่มีที่ยืน เขาถามว่า “เหตุใดจึงมีผู้คนมารวมตัวกันมากมายถึงเพียงนี้”
หลินเฟิงอธิบายว่า “วันนี้เป็นงานชมบุปผาประจำปีพอดี งานจัดขึ้นที่ทะเลสาบไป๋ฮวา จึงมีผู้คนมากมายเช่นนี้”
เขาทราบเรื่องที่เกิดขึ้น ณ ทะเลสาบไป๋ฮวาแล้ว ต้นเหตุคือคดีเด็กสาวสูญหายเมื่อสามปีก่อน ซึ่งก่อให้เกิดความปั่นป่วน มีคนแจกข่าวว่าหยางจิ้ง เสนาบดีกรมอาญา คือฆาตกร ทั้งยังวาดภาพเหตุการณ์ที่หยางจิ้งสังหารเด็กสาวไว้อย่างสมจริง ชวนให้เดือดดาล ความชั่วของเขามากมายจนยากจะพรรณนา
ข่าวเสนาบดีกรมอาญาถูกสังหารแพร่ออกมานานแล้ว บัดนี้ทุกคนรู้ว่าเขาก่อกรรมทำเข็ญไว้มากมาย ต่างพากันสาปแช่งและกล่าวว่าเขาตายได้สมควรแล้ว เมื่อรู้ว่าหยางจิ้งข่มขืนและสังหารหญิงสาวจากครอบครัวดีงามกว่าร้อยคน การตายของเขาจึงทำให้ผู้คนรู้สึกสาสมใจ
ผู้ใดกันที่ลงมือเพื่อความถูกต้องเช่นนี้ ทางการไม่เพียงไม่ให้รางวัล ยังติดประกาศตามจับฆาตกรอีก ผู้คนจึงพากันก่อความวุ่นวาย
เซี่ยซางเห็นว่าบริเวณนั้นอื้ออึงวุ่นวาย จึงสั่งเสียงขรึมว่า “ให้กองบัญชาการทหารห้านครส่งคนมารักษาความสงบ”
ไม่นานนัก มือปราบจำนวนหนึ่งก็มาถึง หยางเจิ้ง ผู้บัญชาการกองทหารห้านคร เข้ามาหยุดตรงหน้าเซี่ยซาง “คารวะอ๋องเหิงพ่ะย่ะค่ะ...”
เซี่ยซางปรายตามองเขาอย่างเย็นชา “เปิ่นกวนเป็นผู้ว่าการเมืองหลวงแล้ว”
หยางเจิ้งชะงัก ก่อนกล่าวอย่างเร่งร้อนว่า “ข้าน้อยคารวะใต้เท้าผู้ว่าการ”