เซี่ยซางฟังแล้วก็เข้าใจได้ในไม่ช้า เซี่ยอวี้มิได้หมายตาฮองเฮากับแม่นมสี่ สองสตรีวัยกลางคน หากแต่มุ่งเป้าไปที่เจียงเฟิ่งหัวผู้เลอโฉม
ทว่าเจียงเฟิ่งหัวไม่เคยพบเซี่ยอวี้มาก่อน ทั้งยังไม่รู้จักเขา แล้วเขารู้ได้อย่างไรว่าเจียงเฟิ่งหัวพำนักอยู่ในตำหนักเฉินซี เว้นเสียแต่ว่ามีคนคิดร้ายต่อนาง จงใจจัดฉากขึ้น
เซี่ยอวี้ถูกเฆี่ยนจนร้องขอความเมตตาไม่หยุด ฮ่องเต้ก้าวเข้าไปเตะเขาทีหนึ่ง «ไอ้ลูกอกตัญญู เหตุใดเจ้าจึงบุกมาถึงตำหนักเฉินซี หากวันนี้ไม่พูดความจริง เราจะสังหารเจ้า»
เซี่ยอวี้ตกใจจนตัวสั่น «เสด็จพ่อ ลูกไม่เคยพบพระชายาเหิงอ๋องเช่นกัน เพียงได้ยินว่านางงดงาม จึงอยากมาดูสักครั้ง ลูกไม่มีเจตนาอื่นจริง ๆ เพียงมาชื่นชมโฉมสตรีเท่านั้น เจียงเฟิ่งหัวเป็นชายาของเหิงอ๋อง ต่อให้ลูกคิดไม่ซื่อ ก็ไม่มีความกล้าพอจะลงมือ ขอเสด็จพ่อโปรดละเว้นชีวิต ลูกเพียงมาดูเท่านั้น»
ความผิดฐานมาดูนั้นเบากว่าความผิดฐานลงมือทำมาก เขาจึงยืนกรานคำให้การนี้จนถึงที่สุด
ยามนั้นฮองเฮาทรงแต่งพระองค์เรียบร้อยแล้ว ก่อนเสด็จไปหยุดตรงหน้าเขาอย่างน่าเกรงขาม «เจ้าคิดจะดูอย่างไร ถึงได้มาโดยไม่ได้รับเชิญ ลอบผลักประตูห้องแล้วบุ่มบ่ามเข้าไป เจ้าสารเลว หากวันนี้เราไม่อยู่ที่นี่ นอกจากคิดจะดูแล้ว เจ้ายังคิดจะทำอะไรอีก ใครเป็นคนสั่งให้เจ้ามา จงสารภาพมาตามตรง มิฉะนั้นเราไม่มีวันละเว้นเจ้า»
ฮองเฮาทรงทราบมานานแล้วว่าซูกุ้ยเฟยส่งคนจับตาเจียงเฟิ่งหัว เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น จึงคาดเดาได้ว่าผู้อยู่เบื้องหลังคือซูกุ้ยเฟย หากฉวยโอกาสนี้เล่นงานซูกุ้ยเฟยได้ ไยจะไม่ทำเล่า
«ลูกได้ยินนางกำนัลพูดกันว่าพระชายาเหิงอ๋องงามราวเทพธิดา จึงอยากรู้อยากเห็นและมาดูพ่ะย่ะค่ะ»