เจียงหนิงกลับบ้านไปตัดกุยช่าย เด็ดต้นหอม ถอนขึ้นฉ่าย แล้วแช่เห็ดหูหนูกับเห็ดหอมไว้ ตั้งใจจะทำไส้หมูกุยช่าย ไส้หมูเห็ดหอมขึ้นฉ่าย และไส้เห็ดหูหนูต้นหอมไข่
แป้งสิบชั่งเยอะมาก รู้สึกว่าคงทำไม่เสร็จภายในครึ่งวัน
ฮั่วอี้เซินล้างผักอยู่ข้าง ๆ ส่วนเจียงหนิงใช้เครื่องบดเนื้อแบบมือที่หยิบออกมาจากมิติส่วนตัวบดไส้เกี๊ยว
พอนวดแป้งเสร็จแล้ว เธอก็สอนเขารีดแผ่นแป้ง
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฮั่วอี้เซินทำงานบ้านเก่งจริง ๆ แค่มีนิสัยเจ้าระเบียบไปหน่อย คิดอยู่ตลอดว่าแผ่นเกี๊ยวที่รีดออกมายังกลมไม่พอ
ไม่รู้เขาไปหาแผ่นทองแดงทรงกลมมาจากไหน ใช้มันตัดแผ่นแป้งให้กลม
เจียงหนิง “……” พิถีพิถันจริง ๆ!
พอคลุกไส้เสร็จก็เริ่มห่อเกี๊ยว โต้วโต้ววิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา “พี่สาว หนูอยากห่อเกี๊ยวด้วยค่ะ”
เด็กเล็กชอบเล่น เจียงหนิงไม่ได้ปฏิเสธ จับมือสอนโต้วโต้วทีละขั้น
ตอนแรกโต้วโต้วบีบออกมาได้น่าเกลียดมาก ไม่แป้งแตกก็มีรู เจียงหนิงไม่ได้ตำหนิเธอ “โต้วโต้วเก่งมาก ห่อได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ เดี๋ยวต้มเสร็จแล้วให้พี่ชายกินนะ”
ฮั่วอี้เซิน “……”
โคล่าร้อนใจอยู่ข้าง ๆ “โฮ่ง”
เจ้าหนูตัวจิ๋วห่อได้ขี้เหร่จริง ๆ ถ้ามันห่อเองต้องสวยกว่าเธอแน่ เสียดายที่ไม่มีมือ
ฝึกฝนบ่อย ๆ ก็ชำนาญ โต้วโต้วไม่ได้มาเล่น ๆ นะ
พี่ชายบอกแล้วว่าต้องทำงานถึงจะได้กินข้าว เธอมาช่วยทำงานต่างหาก
ค่อย ๆ ฝึกไป เธอก็เริ่มจับเคล็ดได้ ในที่สุดก็ห่อเกี๊ยวออกมาได้หนึ่งตัว “ตัวนี้ให้พี่สาวกินค่ะ”
ฮั่วอี้เซินถาม “ทำไมไม่ให้พี่ชายกินล่ะ?”
“พี่สาวสอนหนูห่อ ตัวที่สองค่อยให้พี่ชาย แล้วก็ให้โคล่า สุดท้ายค่อยให้หนูค่ะ”
สองคนช่วยกันห่อ ความเร็วก็ไม่น้อยเลย
ทำไปทำมาก็เลยเวลาอาหารไปแล้ว เจียงหนิงเอาเกี๊ยวที่โต้วโต้วห่อเสียลงไปนึ่ง แล้วต้มเกี๊ยวในน้ำเดือดอีกสองจานใหญ่ “พวกเรากินเกี๊ยวก่อน ที่เหลือค่อยทำตอนบ่าย”