กลางวันนอนมากไป กลางคืนจึงตื่นตัวเป็นพิเศษ เจียงหนิงสำรวจมิติส่วนตัวต่อ
พริก มะเขือยาว และแตงกวาในสวนเก็บเกี่ยวไปแล้วหนึ่งรอบ ส่วนเถาองุ่นเขียวเก่าแก่กำลังติดผลลูกโต เริ่มเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีแดงคล้ำ คาดว่าอีกเดือนกว่า ๆ ก็คงเก็บได้
ปีแรกออกผลทั้งหมดแค่สิบพวงเอง พอสุกแล้วคงเก็บได้สี่ห้าสิบชั่ง
จู่ ๆ ก็เกิดอารมณ์อยากลองขึ้นมา แต่ไม่อยากเสียเวลาเข้าไปในมิติส่วนตัว จึงลองใช้พลังจิตเด็ดผลหนึ่งลูก
ไม่ได้คาดหวังอะไร เพราะไม่เคยหยิบของที่ปลูกลงดินได้สำเร็จมาก่อน ไม่นึกเลยว่าในมือจะมีองุ่นเขียวปรากฏขึ้นมาจริง ๆ หนึ่งลูก
นอกจากจะตกใจแล้ว ความยินดีก็เอ่อขึ้นมาในใจ เธอรีบลองดึงผักใบเขียวดู
ไม่น่าเชื่อว่าดึงออกมาได้จริง ๆ ตั้งหลายกำมือ
แต่พลังจิตถูกใช้ไปมาก ทำให้รู้สึกเวียนหัวตาลาย
เธอใช้พลังจิตเด็ดพืชที่ปลูกในสวนได้ ถ้าอย่างนั้นจะใช้ไถพรวนดินปลูกพืชได้หรือเปล่า?
หลังจากอาการเวียนหัวทุเลาลง เธอก็ใช้พลังจิตควบคุมจอบไถพรวนดิน
รู้สึกว่าสมองหนักอึ้ง แต่ก็ทำสำเร็จจริง ๆ เพียงแต่ทำต่อได้แค่สิบกว่าครั้งเท่านั้น
แปลกจริง ก่อนหน้านี้เธอเคยลองชัด ๆ แต่กลับไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย
ตอนนี้ทำสำเร็จ เป็นเพราะออกกำลังกายอย่างต่อเนื่องจนร่างกายแข็งแรงขึ้นหรือเปล่า?
เจียงหนิงที่เพิ่งค้นพบทวีปแห่งใหม่ดีใจอย่างยิ่ง พลังจิตก็ฝึกฝนได้เหมือนกัน แบบนี้ก็ประหยัดเวลาได้อีก สวนดินดำจะได้ใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่เสียที
ปลูกข้าวโพด ถั่วลิสง มันหวาน มันฝรั่ง ถั่วเหลือง ถั่วเขียว อะไรที่ปลูกได้ก็ปลูกให้หมด
เจียงหนิงฝึกซ้ำไปซ้ำมา จนดึกดื่นก็ไถพรวนดินได้สำเร็จห้าตารางเมตร เธอเหนื่อยจนหมดแรง ล้มตัวลงบนเตียง