ถ้าเป็นเมื่อก่อน หยางเวย์ฉงคงมั่นใจอย่างยิ่งว่า ผู้หญิงอย่างเจียงหนิงที่เติบโตมาจากสถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าเป็นคนที่จัดการได้ง่ายที่สุด
หาเงินเก่ง เอาตัวรอดเก่ง ขาดความรู้สึกปลอดภัยและขาดความรัก แถมยังคิดมากและอ่อนไหวสุด ๆ
เขาแค่ต้องรู้จักใช้ยาให้ตรงโรค อาศัยหน้าตาดี ๆ กวักนิ้วเรียกเธอ ต่อให้ไม่ต้องพูดถึงของขวัญสารพัดชิ้น เธอก็คงแทบอดใจไม่ไหวจนรีบยกตัวเองมาให้แล้ว
เจียงหนิงเป็นอะไรกันแน่? เมื่อก่อนแค่บอกว่าจะให้ของขวัญก็ให้จริง ๆ เพื่อไล่จีบเขาถึงกับยอมออกมาเช่าบ้าน ส่วนรองเท้า AJ ราคากว่าแปดพันก็ซื้อให้ได้โดยไม่กะพริบตา
ผู้หญิงดวงตามัวเพราะความรักแบบนี้ เปลี่ยนใจขึ้นมาก็เปลี่ยนทันที ราวกับกลายเป็นคนละคน
เดี๋ยวก่อน หยางเวย์ฉงพลันนึกถึงคำพูดคลุมเครือของซูเมิ่งเหยา หลายครั้งเธอพูดเป็นนัยว่าเจียงหนิงดูเหมือนเปลี่ยนไป หรือว่าเจียงหนิงจะเปลี่ยนเป็นคนละคนจริง ๆ?
แม้แต่ภัยพิบัติกับโลกาวินาศยังเกิดขึ้นได้ แล้วจะมีอะไรที่เป็นไปไม่ได้อีก!
หยางเวย์ฉงจมอยู่ในความคิด ไม่ทันสังเกตความผิดปกติของผู้ชายคนนั้น ในหัวมีแต่เรื่องความลับของเจียงหนิง
ถ้าเดาไม่ผิด ขอแค่กุมจุดอ่อนนี้ไว้ได้ ยังต้องกลัวอีกหรือว่าจะไม่ได้กินดีอยู่ดี?
ตรงคอเปียก ๆ …
ไม่สิ ทำไมถึงมีกลิ่นคาว?
เขายกมือขึ้นแตะ แล้วพบว่ามือเปื้อนเลือดเต็มไปหมด
“อ๊าก!”
เขากรีดร้องเสียงหลง พลางถอยกรูดติด ๆ กัน