เกิดใหม่อีกครั้ง เจียงหนิงรู้ดีถึงความดีและความชั่วของมนุษย์
"ฉันก็ไม่อยากให้ แต่การที่มาทำแข็งทื่อแบบนี้ก็ไม่ใช่ทางออก มีเพียงให้พวกเขาออกไปหาของมา ถึงจะปลอดภัยที่สุดสำหรับเรา"
เวลาคนหิวโหยจนจะบ้า จะสูญเสียสติไปโดยสิ้นเชิง พอถึงจุดความเป็นความตาย ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้
เจิ้งเว่ยลี่ถึงได้ยอมตกลง
เจียงหนิงเดินลงไป พูดกับเห้อจื้ออานว่า "จะไปหาของด้วยกันไม่ต้อง แต่ให้ยืมเรือยางได้หนึ่งวัน และฉันแนะนำว่าอย่าเพิ่งรีบหาอาหาร ให้หาทางหาเรือก่อน"
เห้อจื้ออานไม่ได้หวังว่าชั้น 18 จะตกลงออกไปด้วยกัน ที่ทำไปก็แค่กลยุทธ์ เขายื่นข้อเรียกร้องที่ชั้น 18 ไม่มีทางยอมรับก่อน แล้วค่อยลดลงมา
เขาตั้งใจมาขอยืมเรือยางนี่แหละ "ได้ ขอบคุณพวกคุณมาก"
"แต่ เรายืมให้แค่ครั้งเดียว ถ้าพวกคุณทำหายหรือทำพังจะทำยังไง?"
"เรื่องนี้... พวกเราก็เป็นเพื่อนบ้านกัน..."
"อย่ามาพูดเรื่องพวกนั้นกับฉัน เป็นเพื่อนบ้านกันแล้วทำตัวข่มกันเองแบบนี้เหรอ?" เจียงหนิงพูดไม่เกรงใจ "นี่คือของที่ต้องใช้เอาชีวิตรอด ให้ยืมคือน้ำใจ ไม่ให้คือสิทธิ์ อย่าคิดว่าพวกคุณมีคนเยอะแล้วจะมาบังคับได้
ถ้าทำให้ฉันโกรธจริง ๆ ฆ่าหนึ่งตัวไม่ขาดทุน ฆ่าสองตัวได้กำไร ใครไม่กลัวตายก็เข้ามาได้เลย!"
การเอาชีวิตรอดเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์ พวกเขาเยอะจริงแต่ใครจะโง่ไปตายฟรี ๆ ชั้น 18 เคยฆ่าคนมาแล้ว ทุกคนเงียบกริบไม่มีใครกล้าพูด