เจียงหนิงไม่เคยกินหมู แต่ก็รู้ว่าของแบบนี้ในโลกาวินาศหายากและราคาสูง เอามาแลกของคงมีคนแย่งชิงแน่นอน
ยับยั้งชีวิตใหม่ ดูแลผู้หญิง
เธอโยนลงในมิติส่วนตัวโดยไม่ลังเล แต่แล้วก็นึกอะไรขึ้นได้ คว้าหยิบออกมาสองสามกำใส่ถุงดำ
ไม่ได้นับจำนวน แต่ประมาณว่ามีหลายสิบอัน
เก็บกวาดชั้น 15 เสร็จ ก็มาต่อชั้น 14 ที่กว้างใหญ่ไพศาล มีเพียงบริษัทเทคโนโลยีสารสนเทศแห่งหนึ่ง
โต๊ะทำงานหลายร้อยตัว มองไปไกลสุดลูกตา
เจ้าของบริษัทคงทำเงินได้มากมาย สวัสดิการพนักงานดีมาก ห้องน้ำชามีแต่ของดีๆ ขนมแพงๆ หม้อไฟอุ่นตัวเองที่ทานตอนทำงานล่วงเวลาได้ตามใจ ตู้เย็นเต็มไปด้วยสเต็กวัว หมู แกะ พอเปิดประตูออกมา กลิ่นเหม็นอบจนเจียงหนิงแทบอ้วก
เก็บกวาดห้องน้ำชาเสร็จ เธอก็เดินไปที่ห้องทำงานของเจ้านาย
น่าจะเป็นบอสใหญ่ที่มีเอกลักษณ์ ห้องทำงานกว้างหลายร้อยตารางเมตร มีห้องรับรอง ห้องประชุม ห้องพักผ่อน และ...ห้องสะสมของส่วนตัว
บอสใหญ่สมัยนี้ใจกล้าขนาดนี้เลยเหรอ? ตั้งห้องสะสมของไว้ในออฟฟิศ!
ห้องสะสมของที่แข็งแรงราวกับเหล็กกล้า ทำให้เจียงหนิงสนใจ เธอออกแรงสุดชีวิตงัดประตูจนเปิดออก แล้วก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น
ตรงข้ามประตูเป็นชั้นวางของโบราณ ตรงกลางแขวนดาบราชวงศ์ถัง ปลอกดาบมีลวดลายโบราณ เคลือบเงินอย่างหรูหรา
เจียงหนิงหยิบลงมาแล้วชักดาบออกมา เห็นดาบที่ลับคมแล้วเปล่งประกายเย็นเยียบ ถือในมือรู้สึกหนักๆ แต่ไม่ถึงกับหนักมาก เห็นได้ทันทีว่าเป็นของดี ใช้งานถนัดมือกว่ามีดชำแหละหมู