ได้จูบหอมจากเจ้าของรักสัตว์เลี้ยง โคล่าตื่นเต้นจนหมุนติ้วอยู่กับที่ เกือบฉี่รดตัวเอง
โต้วโต้วไม่ยอมน้อยหน้า กอดแขนเธอไว้ “พี่สาว ข้างนอกน่ากลัวจัง น้ำเต็มไปหมด บ้านก็ถูกน้ำท่วม แต่โต้วโต้วไม่กลัวหรอก!”
“อืม โต้วโต้วเก่งมาก”
ให้รางวัลสองตัวด้วยลูกอมคนละเม็ดแล้ว เจียงหนิงก็ลงไปช่วยขนฟืน
ถังน้ำสูงใบใหญ่มาก ผู้ชายสามคนช่วยกันยกขึ้นไปวางบนดาดฟ้าโดยตรง
เก็บเรือท้องแบนกับเรือยางเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็ขึ้นมาชั้นบน เจิ้งเว่ยลี่เปิดเป้ใบใหญ่ หยิบถุงพลาสติกใบหนึ่งออกมา ข้างในมีงูหนึ่งตัวกับกระต่ายป่าสองตัว
“พวกเราไปกันไกลมาก ตรงนั้นมีหมู่บ้านวิลล่าครึ่งภูเขา ถูกน้ำท่วมไปเกือบหมดแล้ว ถังน้ำสูงเป็นของที่อาเซินอยากได้ เดิมทีทำเสร็จก็จะกลับกันแล้ว ใครจะรู้ว่าโคล่าวิ่งขึ้นเขาไป”
กลัวว่าจะเกิดอันตราย ทุกคนจึงรีบตามไป แล้วพบว่ามันกำลังต่อสู้พันตูกับงูอยู่
ฮั่วอี้เซินตาไวมือไว ฟาดพลั่วทหารลงไปครั้งเดียวก็ตัดหัวงูขาด
ได้งูมาหลายชั่ง ทุกคนต่างดีใจ ใครจะรู้ว่าโคล่ายังไม่ยอมกลับ
พวกเขาขัดใจน้องหมาไม่ได้ จึงเดินเก็บฟืนลึกเข้าไปในภูเขาด้วย สุดท้ายก็พบว่าโคล่ากำลังขุดรังกระต่าย
“อาหนิง เธอนี่เจอสมบัติเข้าแล้ว นี่มันหมาที่ไหนกัน แทบจะกลายเป็นปีศาจแล้ว”
เจียงหนิงยิ้ม “โคล่าเร่ร่อนอยู่ข้างนอกมาหลายปี ทักษะเอาชีวิตรอดเก่งกว่าพวกเราไม่รู้กี่เท่า”
เจิ้งเว่ยลี่ทึ่งจนพูดไม่ออก “ฉันไม่เคยเห็นหมาฉลาดขนาดนี้มาก่อน มันกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้ได้ด้วย ถ้าไม่มีพี่เซินคอยคุมไว้ คงไม่มีใครเอามันอยู่ ฟ้ามืดแล้วก็ยังไม่ยอมกลับ”
ความตะกละเป็นสัญชาตญาณของหมา มีเพียงน้องหมาที่เคยอดอยากมาก่อนเท่านั้น ถึงจะเกิดความหมกมุ่นอยากกักตุนอาหารอย่างรุนแรง