เจียงหนิงรู้ว่าคุณยายจงเป็นคนให้จงผิงมาแจ้งข่าว
แม้จะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่น้ำใจนี้เธอรับไว้
ดังนั้นจึงยกเว้นค่ารักษาให้สามครั้ง พร้อมมอบเหล้ายาทาแก้ฟกช้ำไปครึ่งขวด
ปริมาณไม่มาก มีแค่ 50 มิลลิลิตร แต่ในโลกาวินาศนับว่าใจกว้างมากแล้ว
แน่นอนว่าเจียงหนิงไม่ได้มองข้ามเจตนาสานสัมพันธ์ของอีกฝ่าย
ถึงอย่างไรทุกคนก็จับตาดูชั้น 18 อยู่ อย่าได้คิดว่าจิตใจคนจะดีเสมอไป แต่หากตระกูลจงยินดีแบ่งข่าวให้บ้าง ก็ช่วยลดความยุ่งยากไปได้ไม่น้อย
“คุณยายจง ช่วงนี้อากาศเย็นลงมาก เอวของคุณยายห้ามโดนความเย็นหรือความชื้นเด็ดขาด กลางคืนใช้น้ำยาทาแก้ฟกช้ำนวดให้เลือดลมไหลเวียน แล้วเอาผ้าห่มคลุมไว้ แผลจะหายเร็วขึ้น”
ชาติที่แล้ว คุณยายจงถูกความหนาวเย็นคร่าชีวิต ทั้งครอบครัวเหลือรอดเพียงจงผิงคนเดียว แต่เขาก็ทนอยู่ต่อได้ไม่นานเช่นกัน
ครั้งนี้เจียงหนิงเตือนไปแล้ว หากคุณยายเข้าใจ ก็คงไม่ต้องตาย
“ขอบใจนะหนูเจียง คืนนี้ยายกลับไปจะลองดู”
พูดจบ คุณยายก็แนะนำคนไข้ให้เจียงหนิงอีกคน “บ้านชั้นบนของยาย ลูกชายเขาเป็นผื่นขึ้นเต็มตัว เกาจนเลือดออกไปทั่ว ไปโรงพยาบาลทั้งที่เสี่ยงอันตราย แต่กลับไม่มียา เขาอยากพาลูกมารักษา
แต่ไม่คุ้นเคยกับหนู เลยไม่กล้ามาหาเอง จึงให้ยายมาถามหนูก่อน
วางใจได้ ครอบครัวนี้ใช้ได้ ไม่ได้ไปพัวพันกับพวกเห้อจื้ออาน คราวที่พวกนั้นร่วมมือกันข่มขู่เมื่อสองสามวันก่อน บ้านนี้ก็ไม่ได้เข้าร่วม”
ผื่นผิวหนังมีสาเหตุซับซ้อน รักษาด้วยการฝังเข็มอย่างเดียวไม่หาย ส่วนยาจีนก็ต้องใช้เวลานานกว่าจะเห็นผล