เจียงหนิงตกใจ อีกฝ่ายเคยเป็นตำรวจหน่วยจู่โจม แบบนี้ฝีมือของเธอก็เอาออกมาอวดไม่ได้แล้วสิ?
แต่นี่ไม่ใช่นิสัยของเธอ การได้ประมือกับยอดฝีมือเท่านั้นถึงจะพัฒนาตัวเองได้ “ได้สิ”
ที่จริงเจิ้งเว่ยลี่อยากท้าสู้กับเขามานานแล้ว แต่หาโอกาสพูดไม่ได้สักที นึกไม่ถึงว่าโอกาสจะมาถึงเอง
ทักทายกันเสร็จ เจียงหนิงก็ไม่เกรงใจ ชกเข้าใส่เขาเพื่อฝึกซ้อมทันที
ลูกวัวเกิดใหม่ไม่กลัวเสือ พอเริ่มปะทะกัน เธอก็ลงมืออย่างเหี้ยมโหด
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเจียงหนิง ฮั่วอี้เซินกลับดูราวกับปรมาจารย์ชั้นสูง ท่าทางรับมือได้สบายๆ ราวกับใช้แรงเพียงสี่ตำลึงเอาชนะกำลังพันชั่ง
ไม่ว่าเธอจะออกท่าเร็วและหนักหน่วงแค่ไหน เขาก็หลบได้อย่างง่ายดาย แถมยังโต้กลับจนเจียงหนิงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่บ้าง
อย่างไรเสีย เธอก็เอาชีวิตรอดในโลกาวินาศมาสามปี บวกกับนิสัยไม่ยอมแพ้ จึงยิ่งปลุกใจอยากเอาชนะของเจียงหนิงให้ปะทุขึ้น ท่วงท่าเริ่มไม่ค่อยสุภาพนัก
ล้วนเป็นท่าอันตรายที่เธอเรียนรู้ด้วยตัวเอง แม้จะเป็นวิธีนอกรีต แต่กลับได้ผลเป็นพิเศษเวลาต่อสู้กับศัตรูในโลกาวินาศ
เมื่อเห็นทั้งสองคนสู้กัน โคล่าก็รีบเข้าข้างผิดฝ่าย ปกป้องเจ้านาย พุ่งจากด้านหลังไปกัดเสื้อฮั่วอี้เซินแล้วดึงให้ถอยหลัง
ท่าลิงฉกท้อ...
ฮั่วอี้เซินถูกรบกวนจากโคล่าจนหลบไม่ทัน ถูกคว้า...ถูกคว้าเข้าให้จริงๆ!
ร่างกายของเขาแข็งทื่อไปทันที ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาพลันแดงก่ำ
เจียงหนิงเองก็เหมือนถูกฟ้าผ่า ตอนที่กำลังเสียเปรียบ เธอพลันตกอยู่ในฝันร้ายจากช่วงที่ถูกคนล้อมในโลกาวินาศ ความสิ้นหวังปลุกความดุร้ายในตัวขึ้นมา เธอจึงเผลอใช้ลูกไม้ต่ำทรามออกไปโดยไม่รู้ตัว
โจมตีโดนเต็มๆ!
บรรยากาศพลันเงียบกริบ ทั้งยังประหลาดชวนขนลุก