ซิงเหอวาน
หมู่บ้านจิงอี๋เปี๋ยย่วน
หลินเวยเวยที่เอาแต่ร้องไห้ทั้งวัน ทำให้หัวใจของหลินเจี้ยนกั๋วแทบแตกสลาย
เขาลงมือหั่นผลไม้ให้หลินเวยเวยด้วยตัวเอง
แล้วนั่งลง ใช้ส้อมจิ้มชมพู่ที่เธอชอบที่สุด ป้อนถึงริมฝีปาก
"เวยเวย อย่าร้องเลยนะ เจียงอวี้เพิ่งตกลง เขาจะแต่งงานกับลูก"
"ดูท่า การกดดันของพ่อจะได้ผลแล้ว"
"เดี๋ยวพ่อจะไปคุยกับเจียงอวี้สักหน่อย"
หลินเวยเวยคือลูกสาวแท้ ๆ ของเขา
ตอนนั้นเขาไม่รู้ว่าหลินทิงเป็นลูกที่ถังหว่านฮวาแอบไปมีกับชายอื่น เพื่อหลินทิง เขาจึงต้องซ่อนเวยเวยไว้ข้างนอกมาตลอด
เขาติดค้างเวยเวยมากเกินไป
ถึงแม้หลินทิงจะมีชีวิตกลับมาแล้ว เขาก็ไม่สนับสนุนให้หลินทิงกับเจียงอวี้กลับมาคืนดีกัน
อย่าว่าแต่เจียงอวี้เลย ต่อให้เป็นดวงดาวบนฟ้า เขาก็จะเด็ดลงมาให้เวยเวย
เขาลูบมือหลินเวยเวยเบา ๆ "วางใจ พ่อจะให้ลูกแต่งงานกับเจียงอวี้อย่างสวยงามที่สุดเลย"
เสียงร้องไห้ของหลินเวยเวยหยุดลง "พ่อดีกับหนูที่สุดเลย"
ทันใดนั้นหลินเวยเวยก็ไม่กลัวอีกแล้ว
ถึงหลินทิงจะมีชีวิตกลับมาแล้วจะทำไม?
ตอนนั้นเธอไม่ได้ให้แค่เจียงอวี้แค่เครื่องราง
เธอยังให้หลินเจิ้นอวี่ หลินเจี้ยนกั๋วด้วย
ข้างในมีอุปกรณ์ดักฟังหมด
ทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขา เธอรู้หมด
อยากรู่เรื่องที่มาที่ไปของเธองั้นหรือ ไม่มีทาง
ขอแค่หลินเจี้ยนกั๋วกับหลินเจิ้นอวี่คอยปกป้องเธอ เธอก็เป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหลินได้ตลอดไป
……
สองทุ่มตรง
รถยนต์หงฉีกั๋วหลี่สีดำคันหนึ่ง จอดอยู่หน้าประตูใหญ่ของหมู่บ้านจิงอี๋เปี๋ยย่วนในซิงเหอวาน
เจียงอวี้เปิดประตูรถให้หลินเจี้ยนกั๋วด้วยตัวเอง
ขึ้นรถแล้ว หลินเจี้ยนกั๋วพูดอย่างใส่ใจว่า
"เจียงอวี้ อาใช้พ่อแม่ของนายกดดันนาย หวังว่านายจะเข้าใจนะ"