"ท่านประธานมั่วบอกมาโดยตรงเถอะว่าต้องการให้ผมทำอะไร"
ต้วนอี้ไม่ได้ถูกสิ่งของในคลังสมบัติดึงดูดจนตาพร่า แต่หันไปมองท่านประธานมั่ว
เพราะหากยังไม่รู้ว่าต้องทำอะไรแน่ชัด ต่อให้หยิบไป ต้วนอี้ก็จะรู้สึกไม่สบายใจ สู้ถามให้กระจ่างก่อนจะดีกว่า
เมื่อเห็นว่าต้วนอี้รอบคอบถึงเพียงนี้ ท่านประธานมั่วก็ยิ้มแล้วเอ่ยว่า "เมื่อนักเรียนต้วนพูดตรงแบบนี้ ฉันเองก็จะไม่พูดวกวน"
"ก่อนเข้าสู่แดนลับครั้งก่อน นักเรียนต้วนมีระดับพลังเพียงระดับสัมฤทธิ์หนึ่งดาว แต่หลังจากออกจากแดนลับกลับบรรลุขั้นสัมฤทธิ์สามดาว ทั้งอสูรกายสองตนในมือก็มีพลังถึงคุณภาพระดับน้ำเงิน"
"กล่าวคือ ด้วยพลังของนักเรียนต้วนในตอนนี้ ตราบใดที่ไม่พบนักผนึกการ์ดวิญญาณระดับเงิน ก็คงไร้ผู้ต่อกรได้" ท่านประธานมั่วกล่าวชมเชยพลางมองต้วนอี้
ต้วนอี้ไม่ได้โต้แย้ง พยักหน้าเล็กน้อย
เพราะนี่คือความจริง เมื่อฝ่ายตรงข้ามสืบรู้รายละเอียดของตนจนหมดแล้ว ต้วนอี้ก็ไม่อาจปิดบังสิ่งใดได้อีก
แต่ความจริงแล้วท่านประธานมั่วไม่ได้สืบรู้ข้อมูลทั้งหมดของต้วนอี้ เช่น กระบี่ฝ่าวายุ เคล็ดกระบี่วายุ และแรงโน้มถ่วงกดทับที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด เขาล้วนไม่รู้
หากพูดตามจริง แม้จะพบนักผนึกการ์ดวิญญาณระดับเงิน ต้วนอี้ก็มั่นใจว่าจะเอาชนะได้
"สมดังคาด" เมื่อต้วนอี้ยอมรับ ท่านประธานมั่วก็พยักหน้าเล็กน้อย
"เมื่อนักเรียนต้วนมีพลังถึงขั้นนี้ คงไม่พึงพอใจกับมหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณธรรมดา ๆ มั้ง"