"แต่ผมคิดว่าในเมื่อเป็นบททดสอบการเอาตัวรอด คงไม่อนุญาตให้จับกลุ่มเข้าด้วยกันมั้ง"
"แล้วก็คงจะมีอุปกรณ์ตรวจสอบอะไรสักอย่างด้วย ไม่อย่างนั้นถ้าเข้าไปแล้วหาที่ซ่อนตัวเจ็ดวัน ก็ผ่านอย่างง่ายดายน่ะสิ"
ต้วนอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางเอ่ยถาม
"คุณต้วนพูดถูกต้อง ผู้เข้าสอบแต่ละคนต้องเข้ารอยแยกแห่งมิติตามลำพัง และต้องสวมใส่อุปกรณ์เฉพาะตัว ซึ่งจะตรวจวัดกิจกรรมของผู้เข้าสอบ หากอยู่นิ่งเฉยไม่มีกิจกรรมใดเลย ต่อให้อยู่ครบเจ็ดวันก็ถือว่าสอบตก"
"แต่ถึงแม้จะเข้าตามลำพัง รอยแยกแห่งมิตินั้นต่างจากแดนลับ เพราะการเข้าแดนลับจะถูกสุ่มส่งไปยังสถานที่ต่างๆ ส่วนรอยแยกแห่งมิตินั้นแตกต่าง โดยทั่วไปจะมีทางเข้าเพียงทางเดียว ดังนั้นหลังจากเข้าสอบแล้ว ทุกคนจะอยู่ที่เดียวกัน"
"จากนั้นจะเลือกจับกลุ่มเอาตัวรอดด้วยกัน หรือเลือกเอาตัวรอดตามลำพัง ก็ไม่มีข้อจำกัด บททดสอบการเอาตัวรอดนี้ นอกจากทดสอบพลังต่อสู้ ความสามารถในการปรับตัว และความสามารถในการเอาตัวรอดของนักเรียนแล้ว ยังทดสอบความสามารถในการต่อสู้แบบทีมอีกด้วย"
"เพราะต่อให้พลังต่อสู้ของคนคนหนึ่งจะแข็งแกร่งเพียงใด ก็สู้กองกำลังที่สามัคคีกันไม่ได้ นี่คือแก่นแท้ของบททดสอบการเอาตัวรอด" ท่านประธานมั่วรีบอธิบาย
"เป็นแบบนี้เอง ผมเข้าใจแล้ว"
"ท่านประธานมั่วหมายความว่า หลังจากผมเข้ารอยแยกแห่งมิติแล้ว ให้ผมอยู่ร่วมกับคุณหนูม่อ เอาตัวรอดด้วยกันเจ็ดวันใช่หรือไม่" ต้วนอี้ถาม
