ติ๊งต่อง!~
ไม่นาน ลิฟต์ก็ขึ้นมาถึงชั้น 35 เหอฉิงพาต้วนอี้ออกมา
ชั้นนี้ไม่มีพนักงานเลย แสงไฟโดยรอบก็สลัว ดูแล้วลึกลับน่าดู และตลอดทางก็เงียบสงัดไร้ผู้คน
"ชั้นนี้คือคลังสมบัติของกลุ่มฮุยฝู่เรา ภายในเก็บรักษาของล้ำค่าหายากจำนวนมาก ตามปกติแล้ว มีเพียงท่านประธานเท่านั้นที่มีกุญแจเข้าไปได้ ผู้อื่นล้วนเข้าไปไม่ได้"
"ดังนั้นชั้นนี้จึงแทบไม่มีผู้คน" เหอฉิงเห็นสีหน้าสงสัยของต้วนอี้ จึงรีบอธิบาย
"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง"
"แต่ฟังจากคำของคุณแล้ว นี่จะพาผมเข้าคลังสมบัติ?" ต้วนอี้พลันตาเป็นประกาย เอ่ยขึ้น
ต้องรู้ว่านี่คือคลังสมบัติของกลุ่มฮุยฝู่นะ ห่างไกลเกินกว่าคลังสมบัติของโรงเรียนมัธยมเหยากวงสามจะเทียบได้ อย่าได้คิดเลยว่าสิ่งของข้างในนั้น จะทำให้ต้วนอี้ต้องตะลึงเพียงใด
"ถูกต้อง"
เหอฉิงยิ้มให้ต้วนอี้ จากนั้นก็นำต้วนอี้มาถึงหน้าประตูใหญ่ของคลังสมบัติ
ตรงหน้าประตูคลังสมบัติ มีนักผนึกการ์ดวิญญาณผู้หนึ่งยืนอยู่ กลิ่นอายพลังแกร่งกล้ายิ่งนัก คนผู้นี้ต้วนอี้เองก็เคยพบมาก่อนแล้ว ก็คือลุงยามที่มีวรยุทธ์ระดับทองผู้ทำหน้าที่ตรวจสอบตัวตนอยู่หน้าประตู ตอนไปยังแดนลับกลุ่มฮุยฝู่นั่นเอง
ลุงยามเห็นเหอฉิงพาต้วนอี้มา ก็จ้องมองต้วนอี้เงียบ ๆ คราหนึ่ง ไม่ได้กล่าวอะไรนัก
จากนั้น จากอีกด้านหนึ่ง ก็มีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเดินเข้ามา
"สหายต้วนยังจำฉันได้หรือไม่?" ชายวัยกลางคนยิ้มน้อย ๆ ให้ต้วนอี้ เอ่ยขึ้น
"ท่านประธานมั่ว" ต้วนอี้ประสานมือคารวะเขา กล่าว