เมื่อคืน ตอนที่เด็กหญิงยื่นการ์ดให้หวังหย่งเชาด้วยแววตาเปี่ยมความหวัง ยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็ถูกเขาตบกระเด็น
ร่างผอมเล็กกระแทกพื้น บาดแผลเดิมปริแตกขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายช้ำเขียวเป็นจ้ำ
「เหม็นจะตาย ไปให้พ้น แค่เอาเงินมาให้ฉันก็พอ」
เด็กหญิงเพิ่งเข้าใจ ต่อให้พรุ่งนี้เป็นวันเด็ก พ่อก็ไม่มีวันรักเธอ แม้แต่นิดเดียว...
หวังหย่งเชาหรี่ตา ถูกปลุกตั้งแต่เช้าตรู่ก็หงุดหงิดพออยู่แล้ว พอเห็นเด็กหญิงไม่ฟังคำดุด่าของเขา ยังคงเดินเข้ามาหาเขาอย่างไม่สนใจอะไร เขาก็เตรียมจะตบเธอสักฉาด
จู่ ๆ เด็กหญิงก็พุ่งเข้ามาหาโดยไม่มีสัญญาณล่วงหน้า กระโจนขึ้นไปบนตัวเขาทันที
มือของหวังหย่งเชาถูกบิดหักด้วยแรงมหาศาล เขาร้องโหยหวน กำลังจะระเบิดอารมณ์ แต่กลับสบเข้ากับดวงตาขาวที่ปูดโปนและแดงก่ำของ「เด็กหญิง」
เบ้าตาลึกโบ๋คล้ำดำ ผิวหน้าซีดเผือดปนเขียวช้ำหลุดลอกไปครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นเนื้อแก้มสีแดงคล้ำกับกระดูกขาวโพลน มุมปากฉีกออกเพราะปากที่อ้ากว้าง เผยเขี้ยวแหลมสีดำเหลือง ลำคอส่งเสียง「ฮ่อก ๆ」อู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์
หวังหย่งเชาแทบจะตกใจจนหมดสติ ยังไม่ทันได้ร้องขอความช่วยเหลือ ก็ถูก「เด็กหญิง」กัดหลอดเลือดแดงตรงลำคอขาดในคำเดียว
ผิวหนังบริเวณหน้าอกราวกับถูกฉีกเปิด อวัยวะภายในบิดเบี้ยวแตกเละปะปนกัน... ชีวิตค่อย ๆ ดับสูญ
เหลือเพียงกองเนื้อเละรูปร่างคล้ายมนุษย์
ในเวลาเดียวกัน เสียงกรีดร้องบนถนนดังระงมขึ้นเรื่อย ๆ ได้ยินเสียงคำรามของซอมบี้และเสียงร้องโหยหวนของผู้คนไปทั่ว รถติดยาวเป็นแถว เจ้าของรถที่อยู่ด้านหลังซึ่งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบีบแตรไม่หยุด