ทำไมพอฉันทะลุเข้าไปในนิยาย พระเอกวันสิ้นโลกถึงไม่เย็นชาแล้วล่ะ

ตอนที่ 196 การตามใจที่เกินขอบเขต

7 นาที· 1.5K คำ

ผู้อาวุโสของทั้งสามตระกูล รวมถึงเซียวเจี้ยน ต่างตกตะลึงกับประสบการณ์สุดพิสดารของพวกเขา ถึงกับทะลุออกไปนอกโลกได้เลย

แม้ซอมบี้ในโลกนี้จะยังถูกกำจัดไม่หมด แต่พวกเขาก็ทำลายแผนการของราชาซอมบี้ได้ และไม่ปล่อยให้ซอมบี้จำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามา แค่นี้ก็นับว่าทำคุณูปการครั้งใหญ่แล้ว

แค่จำนวนซอมบี้ในตอนนี้ก็ทำให้มนุษย์แทบหายใจไม่ออกแล้ว หากมีมากกว่านี้ ผลลัพธ์คงไม่อาจจินตนาการได้

“แต่หยุนเซี่ยวหนีไปแล้ว ฉันว่ามันคงไม่ยอมรามือง่าย ๆ มีโอกาสสูงที่มันจะรวบรวมกำลังมาโจมตีฐานที่มั่น”

ก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดเหตุซอมบี้ล้อมเมือง เพราะหยุนเซี่ยวเอาแต่คิดแก้แค้นตระกูลหยุน

จากที่ทุกคนรู้จักมัน อย่าเอาความคิดของมนุษย์ไปใช้กับมันเลย

มันพยายามเลียนแบบมนุษย์อย่างสุดกำลัง แต่ความคลุ้มคลั่งวิปริตที่ฝังอยู่ในสันดาน รวมถึงพฤติกรรมน่าขยะแขยงที่ขัดแย้งกันเอง ทำให้ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าขั้นต่อไปมันคิดจะทำอะไร

“ได้ เราจะเพิ่มการป้องกัน หลังจากนี้มนุษย์ยังต้องเจอศึกหนักอีก” นายกรัฐมนตรีเซียวตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้

“ท่านนายกรัฐมนตรี คุณปู่ หลังจากนี้พวกเราคงไม่ได้ออกไปทำภารกิจค้างคืนสักพักแล้ว จะอยู่ฝึกฝนและเพิ่มระดับความแข็งแกร่งในฐานที่มั่น”

หลายคนค่อนข้างประหลาดใจ ไม่คิดว่าโจวหนั่วเฉินจะพูดว่าจะไม่ออกไปทำภารกิจ

เมื่อก่อนพวกเขาอุตส่าห์ขอให้เจ้าพวกนี้อยู่นิ่ง ๆ อย่าวิ่งไปที่อันตราย แต่ก็ไม่เคยฟัง

นี่มัน...ไปอยู่กับราชาซอมบี้สองวัน แล้วในที่สุดก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของบ้านงั้นเหรอ?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป