ทว่า…
ซอมบี้ดูเหมือนจะใช้สวี่จื่อโม่เป็นแค่แท่นกระโดด พอมันชนเขาล้มก็อาศัยแรงส่งมุ่งหน้าไปทางจางฉี่ชวน ไม่สนใจแม้แต่คนอื่น ๆ ในทีมจิงอวิ๋น
ถ้ามีซอมบี้ทำแบบนี้แค่ตัวเดียว ก็อาจบอกได้ว่าประสาทรับกลิ่นของมันไม่ดี แต่หลังจากนั้นซอมบี้อีกสามสี่ตัวที่ลงมาก็ทำแบบเดียวกัน ทุกคนถึงได้สังเกตว่า…ซอมบี้ดูเหมือนจะไม่มองพวกเขาเป็นเป้าหมาย
สวี่จื่อโม่รีบลุกขึ้น มองภาพประหลาดตรงหน้าพลางเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วน “กลิ่นฉันไม่หอมเหรอ?”
สมาชิกทีมเดินมาหาสวี่จื่อโม่ โจวหนั่วเฉินหันไปมองเฉินอี้แล้วถามว่า “พลังพิเศษของคุณเหรอ? แล้วทำไมถึงเปิดประตูได้?”
พอเขาพูดขึ้นมา ทุกคนก็เข้าใจ หากไม่ใช่เพราะพลังพิเศษ พวกเขาจะไม่ถูกโจมตีได้อย่างไร? แล้วถ้าไม่ใช่เพราะพลังพิเศษ ซอมบี้จะลงมาจากชั้นสองอย่างเงียบเชียบได้อย่างไร?
เฉินอี้เหลือบมองสวี่จื่อโม่ “พักให้ดี ฉันยังมีธุระ”
พูดจบ เขาก็มุ่งหน้าไปทางจางฉี่ชวนเช่นกัน
“มีพลังพิเศษแบบนี้ แต่กลับมาหมกตัวอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ตเล็ก ๆ นี่ ดูท่าจะมีจุดประสงค์จริง ๆ” ซือหร่านนึกย้อน ในหนังสือไม่มีตัวละครชื่อเฉินอี้อยู่เลย
เขาไม่รอดชีวิต หรือเป็นแค่ตัวประกอบในหนังสือกันแน่?
พวกเขาเดินตามไปด้วย ทั้งยังลองโจมตีซอมบี้ ล้มไปสองสามตัว แต่กลับไม่ถูกซอมบี้ตัวอื่นโจมตี นี่มันวิชาสุดยอดชัด ๆ!
ตอนนี้คนอื่นที่ยังมีชีวิตอยู่เหลือเพียงจางฉี่ชวน หวงลี่ข่าย และเฉินต๋า ส่วนเฉินเถิงยังนอนหลับ เสียงดังขนาดนี้ก็ยังไม่ตื่น หรือโดนไฟฟ้าช็อตจนตายไปแล้ว?
ซือหร่านรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่นิดหน่อย แต่ก็ไม่มาก