โจวหนั่วเฉินตั้งใจสัมผัสพลังพิเศษของตัวเอง «ก่อนหน้านี้ฉันก็มีเหมือนกัน นึกว่าเป็นเพราะธาตุไฟเคลื่อนไหวรุนแรง»
ซือหร่านรีบจอดรถ ก่อนจะควบแน่นลูกบอลสายฟ้าขึ้นมาลูกหนึ่ง เส้นสายฟ้ารอบลูกบอลสั่นไหวถี่กว่าก่อนหน้าเล็กน้อย…
«ฉันว่า พลังพิเศษของพวกเราน่าจะกำลังจะเลื่อนระดับแล้ว!» ซือหร่านพูดอย่างดีใจ
ก็จริง หลังหิมะตก ยุคแห่งพลังพิเศษก็จะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ พวกผู้มีพลังพิเศษกับซอมบี้ที่เกิดขึ้นก่อนหิมะตกเพิ่งปรากฏตัว ยังไม่มีการแบ่งระดับ
ช่วงนี้เริ่มมีเค้าลางว่าหิมะจะตกแล้ว ดูท่าพลังพิเศษของพวกเขาก็กำลังจะตื่นขึ้นเช่นกัน
โจวหนั่วเฉินถามว่า «เกี่ยวกับสภาพอากาศช่วงนี้หรือเปล่า»
ซือหร่านประหลาดใจอยู่บ้าง สมองของพระเอกคนนี้ทำงานไวขนาดนี้ได้ยังไง เพิ่งเริ่มหนาวลงก็คิดไปถึงเรื่องนั้นได้แล้ว
แต่ถึงในใจเธอจะทอดถอนใจ สีหน้ากลับยิ้มน้อย ๆ «ไม่รู้ ไม่แน่ใจ ไม่เข้าใจหรอก»
ราวสี่โมงเย็น ทุกคนก็มองเห็นฐานที่มั่นซึ่งตั้งอยู่บนเนินเล็ก ๆ จากระยะไกล
จะเรียกว่าฐานที่มั่นก็คล้ายเมืองมากกว่า รอบด้านล้อมด้วยรั้วสูง มีประตูใหญ่ไว้เข้าออกเพียงแห่งเดียว ซอมบี้หน้าประตูถูกกำจัดไปแล้ว ตอนนี้มีรถหลายคันกับผู้คนหลายกลุ่มกำลังต่อแถวเข้าเมือง
«ไปกันเถอะ ขับรถเข้าไป» ซือหร่านดื่มชานมคำสุดท้ายหมด เก็บขยะเข้ามิติส่วนตัว แล้วขับรถไปต่อแถว
«เอ๊ะ ดูเหมือนข้างหน้ากำลังตรวจว่ามีผู้มีพลังพิเศษหรือเปล่า พวกเรายังต้องปิดบังอยู่ไหม» เย่ซูเหยาโผล่หน้าออกไปมองแล้วถาม
โจวหนั่วเฉินเอ่ยว่า «ไม่ต้อง แต่ยังต้องเก็บไพ่ตายไว้ ซือหร่านพลังสายฟ้า เย่ซูเหยาพลังลม ถังเย่าพลังดิน ส่วนฉันพลังไฟ คนอื่นปิดบังไว้»
เย่ซูเหยาโบกมือ «พลังของฉันปิดบังได้ง่ายที่สุด ไม่ต้องบอกก็ได้»