วันรุ่งขึ้นราว 9 โมง ทุกคนทยอยตื่นขึ้นมา หวงลี่ข่ายพบว่าแฟนสาวที่นอนอยู่ข้างกายหายไป แต่กลับไม่ร้อนใจอะไร เขาไปหาอะไรกินตามลำพัง
เฉินเถิงที่เพิ่งกลับมาจากเฝ้าประตูกลับเป็นฝ่ายถามขึ้น “หยางหลิงล่ะ เช้าขนาดนี้ไปไหนแล้ว?”
สองพี่น้องคู่นั้นชอบมองผู้หญิงหลายคนอยู่เรื่อย ถ้าจางฉี่ชวนไม่ซื่อตรงเกินไป พวกเขาคงทนไม่ไหวไปนานแล้ว เพราะกลัวว่าตำแหน่งของตัวเองจะสั่นคลอน
ทีมจิงอวิ๋นตื่นกันแล้ว พอได้ยินคำถามก็สบตากัน พวกเขารู้เรื่องตั้งแต่เช้านี้แล้ว แต่ไม่ได้คิดจะเปิดโปง
“หัวหน้า นอนไม่หลับเหรอครับ?” สวี่จื่อโม่มองโจวหนั่วเฉินที่ยังนอนชดเชยอยู่ข้าง ๆ แล้วรู้สึกแปลกใจ ปกติหัวหน้าไม่เคยนอนตื่นสาย
โจวหนั่วเฉินพลิกตัว ไม่ตอบอะไร เขาขมวดคิ้วเหลือบมองซือหร่าน ก่อนจะหลับต่อ
ดีมาก รู้จักทำตัวฉลาดขึ้นแล้ว ถ้าไม่พูดก็ยังเป็นหนุ่มหล่ออยู่
เวลานั้น จางฉี่ชวนเดินออกมาจากมุมหนึ่งของซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วเอ่ยว่า “เธอพักอยู่ในห้อง เมื่อเช้าฉันตื่นมาตรวจดูรอบ ๆ เธอก็ตื่นพอดี บอกว่านอนไม่ชินกับพื้น พอดีฉันต้องตื่นแล้ว เลยให้เข้าไปนอนในห้อง”
ตั้งแต่วันแรก จางฉี่ชวนก็บอกแล้วว่าซูเปอร์มาร์เก็ตไม่ได้ปลอดภัยไปเสียทั้งหมด ในเมื่อเขามีพลังพิเศษ จึงรับหน้าที่ตรวจช่องระบายอากาศของซูเปอร์มาร์เก็ตทุกเช้าว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่ อีกทั้งเขายังดูเปิดเผยตรงไปตรงมา ทุกคนจึงไม่สงสัย
“โธ่ หัวหน้า ไม่ต้องดีกับเธอขนาดนั้นก็ได้ครับ มีอะไรสั่งผมตรง ๆ เลย จะรบกวนหัวหน้าได้ยังไง เดี๋ยวผมไปเรียกเธอออกมาเอง”
หวงลี่ข่ายคิดเพียงว่าจางฉี่ชวนเห็นคุณค่าของเขามากขึ้นเรื่อย ๆ จึงคอยดูแลคนของเขาด้วย เขาดีใจจนแทบลอย