นอนไม่หลับจริง ๆ จึงได้แต่พลิกตัวลงจากเตียง แล้วฝึกเคลื่อนย้ายผ่านมิติในห้องเหมือนหลายวันก่อน
ตอนอยู่ในอุโมงค์หลบภัยวันนี้ เธอรู้สึกว่าระยะเคลื่อนย้ายของตัวเองเหมือนจะไกลขึ้น ตอนนี้พอดีจะได้ลองยืนยันดู
ซือหร่านลองติดต่อกันสามครั้ง แต่ระยะก็ยังอยู่ที่ 5 เมตร ขณะที่กำลังหดหู่ จู่ ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้
เหมือนเธอจะอยู่ระดับ 3 แล้วนี่นา แบบนี้ก็ดูดซับแก่นคริสตัลซอมบี้ได้แล้วสิ!
เพราะฝังใจกับแก่นคริสตัลซอมบี้ ซือหร่านจึงไตร่ตรองอยู่นาน 10 นาที
ในนิยาย ผู้มีพลังพิเศษระดับ 3 ขึ้นไปสามารถดูดซับแก่นคริสตัลซอมบี้ที่มีระดับต่ำกว่าตัวเองได้ แม้จะดูดซับจำนวนมากไม่ได้ แต่สองสามเม็ดไม่มีปัญหาแน่นอน
ซือหร่านลังเลอยู่อีก 10 นาที ที่จริงก็เพราะประสบการณ์ของเธอนี่ขนาดหมาเห็นยังหัวเราะออกมาสองครั้ง ส่วนตัวเธอเองก็น่าขันที่สุดเสียด้วย
เธอหยิบแก่นคริสตัลซอมบี้ระดับ 1 ออกมาลองเชิง แล้วใช้มืออีกข้างหยิบแก่นคริสตัลจากพืชระดับ 2 ออกมา
อืม! เตรียมไว้ทั้งสองทาง
ช่างรักชีวิตตัวเองจริง ๆ
ซือหร่านระดับ 3 ดูดซับได้เร็วกว่าตอนอยู่ในภาพลวงตาอย่างเห็นได้ชัด อีกทั้งยังสัมผัสได้ถึงการไหลเวียนของพลังในร่างกาย ซึ่งกำลังแข็งแกร่งขึ้นทีละน้อยจริง ๆ
แต่โดยไม่รู้ตัว พลังจากแก่นคริสตัลจากพืชในมืออีกข้างก็เริ่มไหลเข้าสู่ร่างกายเธอเช่นกัน
ความรู้สึกประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็ยังพอราบรื่น
ซือหร่านลืมตาขึ้น ยังไม่ทันได้ยิ้ม พอเห็นว่าแก่นคริสตัลจากพืชในมืออีกข้างหายไปด้วย รอยยิ้มก็หุบลงทันที
และตอนนี้พลังพิเศษในร่างกายเริ่มไหลเวียนอย่างควบคุมไม่ได้
“ไม่ใช่มั้ง...”
สามคำนี้แฝงความรู้สึกสิ้นหวังจาง ๆ