เจียงเหิงกับเวินเหยียนมาถึงก่อนแล้ว
ทีมจิงอวิ๋นไปฉีดวัคซีนก่อน จากนั้นถึงค่อยตามมา
เมื่อมาถึง นอกจากนายกรัฐมนตรีเซียวแล้ว ข้างในยังมีคุณปู่ของตระกูลโจว ตระกูลกู้ และตระกูลเจียง รวมถึงชายอีกคนหนึ่ง
ชายผู้นี้คือหัวหน้าฝ่ายตุลาการของฐานที่มั่นเฉินหยวน สามีของโจวเชี่ยน และอาของโจวหนั่วเฉิน เหอหงเฟย
เมื่อคืนคนเยอะเกินไป ภรรยาจึงกักตัวเขาไว้ที่บ้าน ไม่ให้ไปร่วมงานเลี้ยงต้อนรับ
โจวหนั่วเฉินไม่ได้แปลกใจ เขาทักทายอีกฝ่ายว่า “อาเขย”
“อ้อ หนั่วเฉิน นายกรัฐมนตรีเซียวบอกว่าเธออยากคุยกับฉันเรื่องการคัดเลือกหัวหน้าฐานที่มั่นแต่ละแห่ง”
โจวหนั่วเฉินพยักหน้า แล้วยื่นเอกสารให้เขาชุดหนึ่ง
“นี่คือประสบการณ์บางส่วนที่ผมรวบรวมได้ในช่วงเดือนกว่า ๆ ที่ผ่านมา ผมคิดว่าระบบคัดเลือกก่อนวันสิ้นโลกเอามาใช้กับฐานที่มั่นในตอนนี้ไม่ได้แล้ว ปัจจุบันส่วนกลางควบคุมฐานที่มั่นแต่ละแห่งได้อย่างจำกัด ตำแหน่งหัวหน้าฐานที่มั่นจึงสำคัญอย่างยิ่ง”
“สังคมพัฒนาไปก็ต้องมีการปฏิรูป ไม่มีเหตุผลอะไรที่สังคมเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แล้วกลับยึดติดกับระบบเก่า ฐานเจิ้นอัน ชางซง และเมืองใต้ดินคือตัวอย่างที่ดีที่สุด”
“ผมเขียนรายละเอียดไว้ในเอกสารชัดเจนแล้ว หวังว่าอาเขยจะนำกฎหมายกับกรณีอื่น ๆ มาประกอบ เพื่อกำหนดระบบคัดเลือกบุคลากรที่เอื้อต่อการอยู่รอดและการพัฒนาของฐานที่มั่นต่าง ๆ อย่างแท้จริง”
ซือหร่านกับคนอื่น ๆ ตกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าโจวหนั่วเฉินจะทำอะไรไว้มากมายเงียบ ๆ
แต่ที่มากกว่าความตกใจคือความนับถือ ภายนอกโจวหนั่วเฉินไม่เคยพูดอะไร ทว่าที่จริงเขาคิดถึงประชาชนอยู่เสมอ