“ตอนนั้นฉันเป็นหัวหน้าทีมทีมหนึ่ง พวกเราเคยได้รับความช่วยเหลือจากเขามามาก เลยไปหาเขาในตอนนั้น”
“แต่ฟ่านป๋อหมิงไม่ยอม บอกว่าเขาป่วยหนักมาก พวกเราก็เลยไม่เข้าไปรบกวน”
“หลังจากนั้น ซอมบี้ที่เร่ร่อนอยู่รอบฐานก็เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ ฟ่านป๋อหมิงยังเกณฑ์คนไปสร้างเมืองใต้ดินซ้ำแล้วซ้ำเล่า กอบโกยเสบียง ส่วนเสบียงที่ส่วนกลางส่งมาก็เข้ากระเป๋าเขาทั้งหมด”
“รัฐบาลฐานตานเหอสมรู้ร่วมคิดกับเขาอย่างชัดเจน คนธรรมดาตายไปแล้วรุ่นแล้วรุ่นเล่า ถ้าฉันไม่ใช่ผู้มีพลังพิเศษ พ่อแม่ของฉันคงไม่มีทางรอด”
“ฟ่านป๋อหมิงแต่งตั้งคนตามใจชอบ ฉันถึงมีโอกาสได้ล่วงรู้ความจริงนั้น……”
“วันนั้นตอนออกไปทำภารกิจ ฉันเห็นเงาของฟ่านอวิ๋นชัด ๆ พอทักเขากลับไม่ตอบสนองเลย แถมยังต่อสู้ฆ่าฟันซอมบี้ พลังการต่อสู้แข็งแกร่งจนน่ากลัว”
“ฉันคิดว่าฐานคงมีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง แต่ผ่านไปหลายวันก็ยังไม่มีข่าวว่าเขาหายป่วย”
“ฉันทนรอต่อไม่ไหว เลยตัดสินใจใช้พลังจิตซ่อนตัว แอบไปดูเขา”
“ภาพวันนั้น ฉันไม่มีวันลืม……”
“ที่แท้พลังพิเศษของฟ่านป๋อหมิงคือการสะกดจิต……”
“เขาป้อนแก่นคริสตัลซอมบี้หลายสิบเม็ดให้ลูกชายแท้ ๆ ของตัวเอง พอฟ่านอวิ๋นใกล้กลายร่างเป็นซอมบี้และคลุ้มคลั่ง เขาก็สะกดจิตทันที……”
“ฉันดูออกว่าฟ่านอวิ๋นเจ็บปวดมาก เขาทั้งวิงวอน ทั้งยอมจำนน……”
“ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะควบคุมฟ่านป๋อหมิงได้จริง ๆ เขาทำตามคำสั่งของฟ่านป๋อหมิง ฆ่าผู้มีพลังพิเศษที่อยู่ห้องเดียวกับพวกเขาในตอนนั้น”