“ก่อนหน้านี้ไม่มีเวลาได้ต้อนรับพวกคุณเลย คิดว่าจะคุยเรื่องแผนป้องกันคฤหาสน์วันพรุ่งนี้ไปกินข้าวไป”
อวิ๋นชิงยังคงเป็นเหมือนตอนแรก ท่าทีไม่เป็นธรรมชาติยามถูกกู้หมิงกับคนอื่น ๆ ซักถามหายไปหมดแล้ว
“ขอโทษด้วยครับ ในเมื่อเป็นภารกิจ พวกเราจะไม่กินอาหารจากข้างนอก” โจวหนั่วเฉินปฏิเสธอย่างสุภาพ
“เข้าใจได้ ๆ” เกาซูเหลียงพูดอย่างมีน้ำใจเช่นกัน “แต่พวกเราก็ยังอยากรู้แผนของพวกคุณพรุ่งนี้ให้มากกว่านี้ มีอะไรให้พวกเราช่วยได้บ้างไหมครับ”
สองสามีภรรยาตระกูลหยุนย่อมต้องใส่ใจเรื่องนี้เป็นธรรมดา
พรุ่งนี้หยุนเซี่ยวต้องใช้ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ ตระกูลหยุนจะไร้การคุ้มครอง ซอมบี้จะบุกเข้ามาจากทุกทิศทาง แน่นอนว่าพวกเขาจึงต้องถามให้ชัดเจน
ถังเย่าบอกจุดอ่อนหลายแห่งของตระกูลหยุนที่สังเกตเห็นในวันนี้ให้ทุกคนฟัง จากนั้นก็ร่วมกันหารือกลยุทธ์รับมือ
แม้ทุกคนจะยังสงสัย แต่กลับไม่เผยพิรุธออกมาเลยสักนิด ต่างหารือแผนป้องกันวันพรุ่งนี้กันอย่างจริงจัง เพื่อให้แน่ใจว่าถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ของหยุนเซี่ยวจะสำเร็จ
“พี่ชาย ไปเล่นกับหนูได้ไหม ที่นี่น่าเบื่อจังเลย”
หยุนเซี่ยวง่วงจนตาปรือ กินอาหารของตัวเองจนหมดแล้วก็เกาะติดอวิ๋นเจิง อ้อนขอออกไปเล่น
อวิ๋นเจิงครุ่นคิดเล็กน้อย “อยากไปเล่นที่ไหนล่ะ”
“ที่ไหนก็ได้!” หยุนเซี่ยวมองเขาตาเป็นประกาย
“เมื่อเช้าเธอบอกว่ามีห้องของเล่นไม่ใช่เหรอ ฉัน…พี่ชายอยากรู้เรื่องในอดีตของเธอ ไปดูได้ไหม”
อวิ๋นเจิงพยายามปรับน้ำเสียงให้อ่อนโยน