หลังจากนั้น พวกเขาลองจากหลายทิศหลายตำแหน่งอีกครั้ง แต่ทุบกำแพงไม่ทะลุ การเคลื่อนย้ายก็ไม่ได้ผล
“หรือจะเป็นพลังถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์อีกแล้ว? พวกเขาตัดที่นี่ออกจากภายนอกหรือไง?”
โจวหนั่วเฉินเหลือบมองประตูห้องที่ไม่มีแม้แต่กลอน มีเพียงลูกบิดที่หมุนไม่ได้
หน้าต่างของห้องมีแค่บานเดียว เป็นบานที่หันไปทางห้องของซ่างกวนเยว่ก่อนหน้านี้ ส่วนอีกด้านหันออกนอกบ้าน พวกเขาปีนข้ามไปไม่ได้ เสี่ยงถูกคนพบเห็น
ทั้งสองยื้อกันอยู่ครู่หนึ่ง ภายในห้องไม่มีความเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย
“ฉันว่าห้องนี้ต้องมีอะไรไม่ธรรมดา...”
นี่เป็นครั้งแรกที่ซือหร่านเจอทางตัน ความรู้สึกประหลาดนั้นยังคงอยู่ แต่ข้างในก็ไม่เหมือนมีใครอยู่จริง ๆ
“กลับไปก่อนเถอะ ดูว่าคนอื่นได้อะไรบ้าง”
ในเมื่อเข้าไปไม่ได้ พวกเขาก็ทำได้เพียงกลับไปก่อน แต่ห้องนี้มีปัญหาแน่นอน
ทั้งสองลงบันไดแล้วจากไป
ทว่าในชั่วขณะที่พวกเขาเลี้ยวตรงมุม ประตูที่เปิดไม่ออกไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ค่อย ๆ แง้มออก...
วิลล่าสำนักงาน ภายในห้องทำงาน
ซ่างกวนเยว่ เย่ซูเหยา และอีกสองคนยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงาน
กระดาษแผ่นนั้นที่เขียนคำทำนายวางอยู่กลางโต๊ะ อวิ๋นชิงนั่งบนเก้าอี้ สีหน้าไร้อารมณ์
เดิมทีเธอกำลังกินข้าวกับคนตระกูลหยุน แต่คนรับใช้มาบอกว่า คนของจิงอวิ๋นอยากถามเรื่องคฤหาสน์เพิ่มเติม เพื่อจะได้ปกป้องพวกเขาได้ดียิ่งขึ้น
เธอตั้งใจจะพาหยุนเซี่ยวมาด้วย แต่ตอนนี้อีกฝ่ายกำลังเล่นกับอวิ๋นเจิงอย่างสนุกสนาน เธอจึงมาคนเดียว
“เรื่องที่เกี่ยวกับคำทำนาย พวกเราหวังว่าคุณจะบอกตามความจริง กระดาษคำทำนายแผ่นนี้ คุณเป็นคนเขียนหรือเปล่า?”