เดี๋ยวก่อน แฟนสาวเหรอ?
ใครพูดว่าเป็นแฟนสาว?
ชายหนุ่มมองซ่างกวนเยว่ด้วยแววตาเป็นประกายราวกับมีดวงดาวพร่างพราย «คุณเป็นแฟนผมเหรอ?»
ซ่างกวนเยว่เพียงจ้องตาเขา
เมื่อคืนคนที่เธอเห็นอยู่หน้ารถเป็นเขาไม่ผิดแน่ แต่แววตากลับไม่เหมือนกัน
ชายเมื่อคืนมีแววตาเย็นชา ต่อให้วินาทีถัดไปต้องตายก็ยังไร้ความรู้สึก
แต่คนตรงหน้ามีดวงตาใสกระจ่าง ความยินดีที่เห็นเธอไม่มีการเสแสร้งแม้แต่น้อย
นี่เขา...สูญเสียความทรงจำจริง ๆ เหรอ?
คำว่าแฟนสาวเป็นเขาพูดเอง
พวกเพื่อนร่วมทีมเตรียมปฏิเสธ พวกเขาไม่มีทางเอาซ่างกวนเยว่ไปแลกกับที่อยู่
«ใช่» ซ่างกวนเยว่กลับยอมรับ ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้และความสุขุม ก่อนเดินไปหยุดตรงหน้าเขา
«งั้นบอกฉันได้ไหมว่าตรงนี้เขียนว่าอะไร?»
«คฤหาสน์ตระกูลหยุน»
ชายหนุ่มมองตาซ่างกวนเยว่ แต่ไม่ได้บอกทุกอย่าง
เขาผิดหวังอยู่บ้าง «ในตาคุณไม่มีความชอบเลย อยากหลอกถามผมก็ทำให้ดูแนบเนียนหน่อยสิ แต่ผมจำได้แค่คุณจริง ๆ ถ้าคุณยอมให้ผมอยู่ข้าง ๆ ผมจะพาพวกคุณไป»
ตอนนี้เขาจำได้แค่ซ่างกวนเยว่ บางทีถ้าอยู่กับเธอ เขาอาจฟื้นความทรงจำได้
ซ่างกวนเยว่ไม่คิดเลยว่า ถึงความจำเสื่อม เขาก็ยังเป็นคนรอบคอบและฉลาดไม่น้อย
«ได้»
ถึงเขาไม่บอกที่อยู่ เธอก็ต้องพาเขาไปอยู่ดี ตอนนี้เชื่อฟังกันก็ดี จะได้ไม่ต้องเสียแรงมาก
«งั้นช่วยแก้มัดให้ผมหน่อย»
เจียงเหิงข่มขู่ «ถ้าจะตามพวกเราไปก็หุบปากไว้ อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม ถ้าเจอพิรุธแม้แต่นิดเดียว พวกเราจะฆ่านายทันที»