สถานการณ์ช่วงสุดท้ายชัดเจนแล้ว ในที่สุดทีมจิงอวิ๋นก็เอาชนะการแข่งขันประลองได้สำเร็จ กลายเป็นทีมอันดับหนึ่งที่กำลังโด่งดังที่สุดในเมืองใต้ดิน
“ยินดีด้วย เดี๋ยวผมพาพวกคุณเข้าไป”
ฉือเยี่ยนไม่มีท่าทีอับอายที่แพ้การแข่งขันเลยสักนิด เขาพาทีมจิงอวิ๋นเข้าไปยังเขตชั้นในอย่างสงบนิ่ง
“คุณจะพาพวกเราเข้าไปเองเหรอ?” สวี่จื่อโม่ถาม ทีมไร้นามมีอำนาจมากขนาดนั้นเชียวหรือ?
ฉือเยี่ยนพยักหน้า “อืม เมื่อครู่หัวหน้าฐานส่งคำสั่งมาแล้ว แต่ตอนนี้เขาติดธุระ เรื่องที่พักเลยให้ผมเป็นคนจัดการ พรุ่งนี้ตอนเที่ยงเขาจะมาพบพวกคุณด้วยตัวเอง”
พูดจบ ฉือเยี่ยนก็เดินไปหาเย่ซูเหยาที่อยู่ข้าง ๆ “ผมพักอยู่ตึกข้าง ๆ พวกคุณ ถ้ามีปัญหาอะไรก็มาหาผมได้เลย”
“อ่า...” เย่ซูเหยายังคิดถึงเรื่องที่เขาจู่ ๆ ก็ ‘สารภาพรัก’ ก่อนหน้านี้ จึงไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร
“เธอคงไม่มีธุระอะไรต้องไปหาเขาหรอก”
กู้หมิงพูดเสียงเย็นชา พลางจับข้อมือเย่ซูเหยาดึงเข้ามาหาตัวเอง ก่อนจะเดินอยู่ข้างฉือเยี่ยน
ฉือเยี่ยนไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาพาพวกเขามุ่งหน้าเข้าไปยังส่วนลึกของเขตชั้นใน
เนื่องจากพวกเขามีคนค่อนข้างมาก จึงจัดบ้านสามชั้นให้สองหลัง ตั้งอยู่ติดกัน
ทุกคนเดินมาถึงหน้าประตู ยังไม่ทันได้จัดสรรที่พัก ก็เห็นผู้มีพลังพิเศษคนหนึ่งพาคนกลุ่มใหญ่เดินลึกเข้าไปในเขตชั้นใน
“พวกเขาจะไปทำอะไรกัน?” ซูมู่ฟุบอยู่บนหลังเสิ่นอี้ไป๋ มองเห็นได้ทันที
เดิมทีเตรียมแก่นคริสตัลจากพืชไว้ให้เธอ แต่ซูมู่ไม่ยอมใช้ ยืนกรานให้เสิ่นอี้ไป๋แบกเธอเดิน เมื่อหัวหน้าทีมไม่คัดค้าน คนของทีมเจี่ยนก็ไม่บังคับ