ซือหร่านเก็บมันเข้าไปในมิติส่วนตัวเงียบ ๆ แล้วแสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ที่แท้ความรักของพี่ชายก็ตรงไปตรงมาขนาดนี้
หลังจากนั้นคนตระกูลโจวกับตระกูลกู้ก็มาถึง มารดาทั้งสองคนและโจวเชี่ยนผู้เป็นอาของโจวหนั่วเฉินเดินตรงมาหาพวกเธออย่างมีเป้าหมาย
การแต่งกายของพวกเธอไม่ต่างจากครั้งแรกที่พบกัน เป็นทางการแต่ไม่เคร่งขรึม คุ้นชินกับงานเลี้ยงมานาน ท่วงท่าสง่างามตั้งแต่ภายในสู่ภายนอก
“พวกเธอแต่งตัวสวยมากเลย”
เมื่อมองเด็กสาววัยรุ่นทั้งสามที่สดใสสะดุดตา การแต่งกายเรียบง่ายสะอาดตา แววตาไร้ความฟุ้งซ่าน ดูเป็นธรรมชาติและชวนมอง
ทุกคนทักทายกันอย่างมีมารยาท ก่อนนั่งลงพูดคุยกันอยู่ครู่หนึ่ง
มีสวี่จื่อโม่จอมพูดมากอยู่ด้วย แถมคุณผู้หญิงทั้งสามก็ไม่กล้าทำตัวสนิทสนมเกินไปจนทำให้เด็กสาวตกใจ ซือหร่านกับเย่ซูเหยาจึงไม่อึดอัดเหมือนครั้งแรกที่พบกัน ทั้งยังคุยกันอย่างสนุกสนาน
“คุณป้าคะ”
เสียงหวานใสเสียงหนึ่งดังขึ้น ทุกคนหันไปมอง
หญิงสาวสวมชุดราตรีเกาะอกสีแดงไวน์หรูหรา ชายกระโปรงประดับเพชรเม็ดเล็กระยิบระยับ สวมเสื้อขนสัตว์สีดำราคาแพงพาดไหล่ไว้ครึ่งหนึ่ง เสียงส้นสูงเผยให้เห็นว่าเธอเดินอย่างเร่งรีบ
ตรงลำคอมีสร้อยเพชรหรูหรา พร้อมต่างหู กำไล และเครื่องประดับผมอันประณีตที่เข้าชุดกัน
“โห นี่เอาสมบัติทั้งบ้านมาสวมไว้หมดเลยหรือไง”
หยุนเช่อเหลือบมองเพียงครั้งเดียวก็หันไปเกาะติดซ่างกวนเยว่ต่อ ถามไม่เลิกว่าเธอหนาวไหม จะให้เอาเสื้อคลุมของเขาให้ใส่หรือเปล่า
ผู้ร่วมงานเลี้ยงยังมาไม่ครบ คนตระกูลหลิวถือว่ามาถึงค่อนข้างเร็ว