ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่หากไม่มีพลังพิเศษถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ใครจะรับประกันได้ว่าคำพยากรณ์จะแม่นยำ?
“ตอนนั้นผมไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ เสี่ยวซีอายุยังไม่ถึง 2 ขวบ หลังจากนั้นผมพยายามตามหาพวกเขาแล้ว แต่ไม่พบร่องรอยอะไรเลย”
ราวกับตระกูลหยุนหายไปจากโลกนี้ ตอนนั้นเขาไปทัศนศึกษาต่างประเทศกับโรงเรียน พอกลับมาทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว
เขาตามหาใครก็ไม่พบ สุดท้ายไป๋จื้อเหิงพาตัวไปเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม
“ถ้าที่อยู่ข้างบนพาไปเจอตระกูลหยุนในตอนนี้ได้จริง ๆ บางที...”
อวิ๋นเจิงพูดต่อไม่ออก แต่โจวหนั่วเฉินมองออกทันทีว่าเขาคิดอะไรอยู่
“ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ทั้งพยากรณ์ได้ ทั้งเปลี่ยนแปลงโลกได้ ถ้ามันเก่งกาจขนาดนั้นจริง ตระกูลหยุนก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพอย่างเมื่อ 18 ปีก่อน เว้นแต่ว่ามันจะมีเงื่อนไขบางอย่าง ส่วนเงื่อนไขนั้นคืออะไร คงต้องไปถึงตระกูลหยุนถึงจะรู้”
ด้วยม่านพลังของเฉินอี้ ลมจากเย่ซูเหยาที่พัดสิ่งกีดขวางให้พ้นทาง และระบบขับเคลื่อนสี่ล้ออันทรงประสิทธิภาพของรถทหาร การเดินทางของพวกเขาจึงราบรื่นอย่างยิ่ง
คฤหาสน์ตระกูลหยุนตั้งอยู่ชานเมืองม่ายเฟิง มณฑลเอ็น
มณฑลเอ็นไม่ได้พัฒนามากนัก แต่มีพื้นที่กว้างใหญ่ หลายพื้นที่ในเมืองม่ายเฟิงยังไม่ได้รับการพัฒนาอย่างเต็มที่ เต็มไปด้วยภูเขา รอบด้านมีหมู่บ้านเล็ก ๆ กระจายอยู่
ถนนใหญ่สายเดียวที่ผู้คนในแถบนี้เคยเห็นคือทางหลวง
หากจะไปเมืองอำเภอที่ใหญ่ขึ้นมาหน่อย พวกเขาต้องต่อรถหลายทอด หรือไม่ก็นั่งรถพ่อค้าที่กำลังขนสินค้าไปขายในอำเภอ
“นี่มันห่างไกลเกินไปแล้ว มิน่าล่ะถึงหาตระกูลหยุนไม่เจอสักที” พวกเขาขับรถไปตามถนนโล่งกว้าง