เงาร่างสองสายพุ่งผ่านข้างกายไปทางซ้ายและขวาอย่างรวดเร็ว พัดเอาสายลมวูบหนึ่งมาด้วย พร้อมกลิ่นอันคุ้นเคย
“ถอยไป!”
สวี่จื่อโม่เบิกตาโพลง ก่อนเงยหน้าขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อ
แผ่นหลังบอบบางสายหนึ่งยืนขวางอยู่ตรงหน้า กระแสไฟฟ้าอันทรงพลังพุ่งออกจากฝ่ามือของเธอ ส่องให้อุโมงค์หลบภัยสว่างวาบสลับมืดลง
ตรงหน้าเธอ ฝูงค้างคาวจำนวนมากส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด บางตัวส่งเสียงซ่า ๆ ก่อนถูกกระแสไฟฟ้าช็อตจนร่วงลงพื้น
เพื่อป้องกันไม่ให้ซือหร่านบาดเจ็บ โจวหนั่วเฉินจึงตามสมทบด้วยการโจมตีด้วยไฟทันทีในวินาทีถัดจากที่เธอลงมือ ค้างคาวทั้งฝูงถูกไฟลามต่อกันเป็นสาย
เปลวเพลิงลามจากหัวแถวไปจนถึงท้ายแถว ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที
ภาพตรงหน้าสะเทือนขวัญอย่างยิ่ง เพลิงไหลพัดผ่านที่ใด ที่นั่นก็สว่างราวกลางวัน คลื่นความร้อนโถมกระหน่ำจนค้างคาวถูกเผาเป็นเถ้าถ่านทั้งหมด
ทั้งสองประสานงานกันได้อย่างยอดเยี่ยม แม้จะใช้พลังพิเศษโจมตีอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่มีใครบาดเจ็บ ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที ยังไม่ทันได้ปรับจังหวะให้เข้ากัน ค้างคาวก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปหมดแล้ว
พวกมันมีเป้าหมายและทิศทางเดียวกัน อีกทั้งยังรวมตัวเป็นก้อนเดียวกัน จึงเปิดโอกาสให้ทั้งสองลงมือกวาดล้างได้ในคราวเดียว
“หัวหน้า ซือหร่าน! พวกคุณมาแล้ว!” สวี่จื่อโม่คิดว่าวันนี้ตัวเองคงต้องมาตายที่นี่จริง ๆ เสียแล้ว
“เสียงดังขนาดนั้น จะไม่มาก็ได้เหรอ”
ซือหร่านหยิบแก่นคริสตัลจากพืชระดับ 3 ออกมาจากมิติส่วนตัว เฉินอี้บาดเจ็บภายในอย่างหนัก
“หา? ไม่ใช่พวกเรานะ!”
“ตอนพวกเรามาถึงที่นี่ ค้างคาวยังมีไม่มาก จากนั้นก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ตอนแรกคิดว่าจะเดินเข้าไปดูสถานการณ์”
สวี่จื่อโม่ชี้ไปยังเส้นทางที่พวกเขามา “ใครจะรู้ว่าจู่ ๆ ค้างคาวฝูงหนึ่งบินออกมาจากข้างใน แล้วขวางพวกเราไว้ตรงนี้”