ตอนที่ 111 ต้องแข็งแกร่งกว่าใครทั้งหมด

ยังไม่ทันได้งับ “โจวหนั่วเฉิน” ที่อยู่ใกล้ที่สุดก็หายวับไปอีกครั้ง

เป็นแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา ซอมบี้สายฟ้าอยากงับใคร คนนั้นก็หายไป ส่วน “โจวหนั่วเฉิน” คนอื่น ๆ ต่างฉวยจังหวะที่มันกำลังงับเข้าโจมตี

แต่พลังสายฟ้าก็ไม่ใช่สิ่งที่ประมาทได้ แม้บนตัวจะมีแผลไหม้หลายแห่ง แต่ตราบใดที่หัวของซอมบี้ยังอยู่ ก็ไม่ส่งผลต่อการต่อสู้ ทว่าหัวของซอมบี้ระดับ 5 นั้นแทงด้วยดาบไม่เข้า

อีกด้านหนึ่ง การต่อสู้ระหว่างซือหร่านกับซอมบี้มิตินับว่าน่าตื่นตาตื่นใจ

เงาร่างทั้งสองเดี๋ยวหายเดี๋ยวปรากฏ เคลื่อนผ่านมิติไปมา บางครั้งยังเห็นแสงสายฟ้าวูบวาบ

ทุกครั้งที่ซอมบี้ตัวเล็กกำลังจะงับซือหร่าน การเคลื่อนย้ายผ่านมิติของเธอก็ทำงานได้ทันที ทำให้เธอวูบไปอยู่ด้านหลังซอมบี้

แต่ทุกครั้งที่เธอเตรียมจะใช้สายฟ้าจู่โจมให้ถึงตาย ซอมบี้มิติก็หายเข้าไปในช่องมิติที่มันสร้างขึ้น

การต่อสู้ที่เหมือนเล่นวิ่งไล่จับของทั้งคู่ทำให้ซือหร่านแทบคลั่ง

ชีวิตช่างน่าเบื่อหน่าย ลิงน้อยยังกล้ามายั่วมนุษย์อีกหรือ?

ตอนที่ซอมบี้สายฟ้างับอากาศเป็นครั้งที่ 10 มันก็ถูกโจวหนั่วเฉินที่วูบไปวูบมาทำให้เดือดดาลอย่างสิ้นเชิง

ซอมบี้รอบข้างเห็นได้ชัดว่าคลุ้มคลั่งขึ้นกว่าเดิม

“หึ อย่าโกรธไปเลย ฉันยืนอยู่ตรงนี้แล้ว มาสิ เรามาคุยกันแบบเปิดอกหน่อย”

โจวหนั่วเฉินเก็บร่างแยก แล้วหยุดยืนนิ่งอยู่กับที่

ซอมบี้สะสมพลังสายฟ้าจนเต็มเปี่ยม ราวกับท้องฟ้าบริเวณนี้มืดลง มันระดมพลังสายฟ้าเต็มกำลังโจมตีใส่โจวหนั่วเฉิน

มุมปากโจวหนั่วเฉินยกขึ้นเล็กน้อย จังหวะนี้แหละ

ร่างแยกวูบไปอยู่ด้านหลังซอมบี้ด้วยความเร็วแทบมองไม่เห็น ขณะที่โจวหนั่วเฉินยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่