ซ่างกวนเยว่เองก็มีสีหน้าเหนื่อยล้า ทว่าตอนนี้ยังฝืนทำใจให้กระปรี้กระเปร่าแล้วทักทายเด็กสาวทั้งสอง
“สวัสดีค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ จริง ๆ ควรมาตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้ว แต่ที่ฐานมีเรื่องต้องจัดการเยอะ เลยยุ่งมาจนถึงตอนนี้”
ฐานเจิ้นอันให้ความสำคัญกับทีมจิงอวิ๋นอย่างยิ่ง ทีมที่มีฝีมือเช่นนี้ ต่อให้ดึงมาเข้าพวกไม่ได้ ก็ต้องแสดงให้เห็นว่าพวกเขาให้ความสำคัญอย่างเต็มที่
เมื่อเห็นว่าทั้งสองเดินทางมาไกลจนฝุ่นจับ แถมรองหัวหน้าฐานยังพาลูกสาวมาด้วยตัวเอง พวกเขาก็ไม่ควรปล่อยให้แขกยืนอยู่ข้างนอก
“เข้ามาก่อนเถอะ ข้างนอกอากาศเย็น เข้ามาคุยกันข้างในค่ะ” ซือหร่านเอ่ย
ซ่างกวนชิ่งป๋อปัดฝุ่นบนตัวอย่างเก้อเขินเล็กน้อย “ขอโทษนะ เรื่องเสบียงไม่ได้อยู่ในความดูแลของพวกเรา เลยไม่มีของดี ๆ มาเป็นของฝาก”
ดูท่าจะมอบอำนาจตัดสินใจจริง ๆ ให้เจิ้งรุ่ยแล้ว ซือหร่านคิดในใจ “ไม่เป็นไรค่ะ ของที่พวกเรามีเพียงพอแล้ว”
หลังจากทั้งสองนั่งลงบนโซฟา โจวหนั่วเฉินกับกู้หมิงก็ออกมาจากห้องครัว แล้วมานั่งด้วยกันในห้องรับแขก
ซ่างกวนเยว่เป็นฝ่ายเริ่มพูดก่อน “สวัสดีค่ะ ขอแนะนำตัวอีกครั้งนะคะ ฉันชื่อซ่างกวนเยว่ ก่อนหน้านี้เป็นนักธรณีวิทยา ตอนนี้เป็นผู้มีพลังพิเศษธาตุน้ำ รับผิดชอบงานดูแลอ่างเก็บน้ำของฐานเป็นต้น ต่อไปถ้ามีโอกาสได้ร่วมงานกัน ก็ขอฝากตัวด้วยค่ะ”
ท่วงท่าและกิริยาของซ่างกวนเยว่บ่งบอกชัดเจนว่าเธอได้รับการอบรมมาอย่างดี หน้าตาก็เป็นสาวงามแบบตะวันออก ให้ความรู้สึกอ่อนโยน สงบนิ่ง และไม่แก่งแย่งกับใคร