ตรงทางออกหมายเลข 3 ผู้คนธรรมดาที่เดิมต่อแถวอยู่ แต่ตอนนี้จำต้องถอยกลับเข้าเมืองใต้ดิน ต่างก้มหน้าคอตกกันเป็นแถว
พวกเขาได้แต่มองทางออกหมายเลข 3 ถูกผู้มีพลังพิเศษที่ส่วนกลางส่งมาปิดตายด้วยแผ่นโลหะ เสียงสะอื้นกลั้นไว้ดังมาจากทั่วทุกทิศ
“ทุกคนอย่าเพิ่งหมดกำลังใจ ต้องเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น ถึงจำเป็นต้องหยุดแน่ ๆ!”
ซ่งเหยาซีพยายามปลุกขวัญพวกเขา “ในเมื่อทางรัฐส่งคนมาแล้ว ก็ไม่มีทางทอดทิ้งพวกเรา ยังมีทหารอีกมากอยู่ในเมืองใต้ดิน ขอแค่ทำตามคำสั่งให้ดี ทุกคนต้องรอดแน่”
“โครม! โครม! โครม!” เสียงทุบประตูดังสนั่นมาจากทางออกหมายเลข 3 แผ่นโลหะส่งเสียงบิดเบี้ยวสะท้อนก้องไปตามทางเดินยาว สั่นสะเทือนใจทุกคน ปลุกความหวาดกลัวในใจให้ตื่นขึ้น
“ทุกคนถอยกลับไปก่อน” ซ่งเหยาซิงพาพวกเขาออกจากหน้าประตู กลับไปยังตำแหน่งเดิมในเขตชั้นนอก
ผู้คนรีบเบียดรวมตัวกัน ซ่งเหยาซิงยืนขวางอยู่เบื้องหน้า ฟังเสียงคำรามนอกแผ่นโลหะ เหงื่อเย็นผุดเต็มขมับ
เสียงฝีเท้าหลายคู่ดังใกล้เข้ามา ซือหร่านกับคนอื่น ๆ มองกลุ่มคนที่หดตัวเบียดกันแน่น เบื้องหน้าพวกเขากลับมีผู้มีพลังพิเศษอยู่เพียงคนเดียว คือซ่งเหยาซิง
“อวิ๋นเจิงคนนี้นี่นะ!”
โจวหนั่วเฉินหรี่ตาลง ต่อให้ส่วนกลางปิดทางเข้า ก็ไม่มีทางไม่เหลือผู้มีพลังพิเศษไว้สักคนเพื่อคุ้มครองประชาชนที่ออกไปไม่ได้
แต่ทางออกหมายเลข 3 กว้างใหญ่ขนาดนี้ อวิ๋นเจิงกลับถอนกำลังคนที่มาช่วยเหลือไปหมด ทิ้งผู้คนที่กำลังขวัญเสียไว้ที่นี่
ยังดีที่โจวหนั่วเฉินเตรียมการไว้ก่อน ขอคนจากเจียงเหิงมา ไม่อย่างนั้นแค่พวกเขาสี่คนคงไม่แน่ว่าจะรับมือไหว