ยามค่ำคืน คฤหาสน์เงียบสงัดไร้ผู้คนภายนอก มีเพียงแสงจันทร์สว่างจ้าสาดทั่วลานบ้าน แต้มสีขาวหม่นให้คฤหาสน์ บรรยากาศสงัดและลึกลับ
สี่ทุ่ม เสียงขวดแก้วแตกดังขึ้นในวิลล่าอันเงียบงัน ฟังดูบาดหูเป็นพิเศษ
ผ่านไปเพียงสามวินาที เสียงเคาะประตูรัวเร่งก็ดังขึ้น 「ซ่างกวนเยว่! ซ่างกวนเยว่! เปิดประตู!」
คนอื่น ๆ ต่างเปิดประตูห้องของตัวเอง แล้วรีบมาทางนี้
หยุนเช่อกำลังจะใช้พลังพิเศษพังประตู ทว่าซ่างกวนเยว่เปิดประตูออกมาเสียก่อน
「พี่ซ่างกวน ไม่เป็นไรใช่ไหม」
ซือหร่านกับคนอื่น ๆ มาถึงพอดี พากันจับซ่างกวนเยว่หมุนซ้ายหมุนขวา ตรวจดูจนแน่ใจว่าเธอไม่เป็นอะไรจริง ๆ
ซ่างกวนเยว่เป็นคนสุขุมเยือกเย็นมาตลอด ไม่เคยเผลอทำของแตกแบบนี้ แต่เสียงเมื่อครู่ดังมาจากห้องของเธอจริง ๆ
「ฉันไม่เป็นไร」ซ่างกวนเยว่เปิดประตูแล้วเดินไปที่หน้าต่าง 「พวกเธอมาดูนี่สิ」
ทุกคนมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ ก่อนเดินตามเธอไปที่หน้าต่าง
หน้าต่างของตึกที่พวกเขาพักหันตรงไปยังวิลล่าสำนักงานที่พบคู่สามีภรรยาตระกูลหยุนในวันนี้ ทั้งสองฝั่งห่างกันไม่ถึง 100 เมตร
「ดูห้องชั้นบนสุดนั่นสิ」
ซ่างกวนเยว่ชี้ไปยังชั้นบนสุดของวิลล่าฝั่งตรงข้าม
จากตรงนี้ระยะห่างค่อนข้างไกล แต่กระจกหน้าต่างสะท้อนแสงจันทร์ จึงพอมองออกว่ารูปแบบการออกแบบชั้นบนสุดแตกต่างจากชั้นอื่น
ชั้นนั้นดูไม่เหมือนแบ่งออกเป็นห้อง ๆ แต่เหมือนมีห้องเดียวกินพื้นที่ทั้งชั้น