เย่ซูเหยารู้ตัวว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิด แต่พอได้ยินว่าพลังพิเศษของเธอทำให้เย็นสบาย เด็กสาวก็อดโต้แย้งตามสัญชาตญาณไม่ได้
“ขอโทษนะ แค่ก ๆ! เมื่อกี้เป็นอุบัติเหตุน่ะ ซือหร่านบอกว่าต่อไปฉันจะเก่งมาก บางทีนายอาจสู้ฉันไม่ได้ก็ได้!”
ซือหร่าน: โอ๊ย เธอเป็นพี่แท้ ๆ ของฉันนะ ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย!
กู้หมิงเป็นราชันผู้ใช้พลังน้ำแข็งในนิยาย นอกจากคิดค้นท่าจู่โจมด้วยน้ำแข็งขึ้นมาเองมากมายแล้ว เขายังมีสัมผัสทางจิตที่แข็งแกร่งมากด้วย
ยัยหนูเอ๋ย ตอนที่เธอไปท้าสู้กับเขา ฉันต้องมีธุระแน่ ๆ ไม่ต้องถามว่าธุระอะไร ก็มีธุระนั่นแหละ ระวังตัวไว้ให้ดีล่ะ
กู้หมิงคิดว่าเธอเข้าใจความหมายของเขาผิดไป แต่ก็กลัวว่าถ้าเปิดปากแล้วจะพูดผิด ไม่รู้จะปลอบอย่างไร สุดท้ายจึงทำได้แค่เปลี่ยนเรื่อง
“ผมมีพลังน้ำแข็งกับสัมผัสทางจิต ถ้าเราเจออันตราย ผมจะตรวจจับได้”
พูดจบ เขาก็รวมตัวน้ำแข็งไว้บนฝ่ามือ เปิดหน้าต่างรถแล้วสัมผัสหาตำแหน่งของซอมบี้ที่อยู่ใกล้ที่สุด จากนั้นสะบัดมืออย่างแรง แท่งน้ำแข็งพุ่งเข้าเป้ากลางหน้าผาก ซอมบี้ล้มลงทันที
เย่ซูเหยา: ฉันขอถอนคำพูดเมื่อกี้ทันไหม...
“กู้หมิงกับหัวหน้าทีมเก่งกันมาก ส่วนผมเป็นผู้ใช้พลังดิน สวี่จื่อโม่ควบคุมโลหะ ต่อให้จัดการซอมบี้ก็ยังลำบากอยู่บ้าง” ถังเย่าพูดตามตรง ก่อนจะรวมดินข้างรถให้กลายเป็นกอง ทำให้ซอมบี้ที่อยู่ข้าง ๆ สะดุดล้ม
สวี่จื่อโม่กำลังขับรถ จึงแสดงพลังให้ดูไม่สะดวก
“ซือหร่าน ไหนบอกว่ามีไม่มากไง เธอโกหกฉัน ฉันจะร้องไห้จนสลบคาอกเธอแล้วนะ” เย่ซูเหยาโดนกระทบใจเล็กน้อย จึงกอดซือหร่านไว้บนเบาะหลังไม่ยอมปล่อย