ซูฉีหรานเอียงคอฟังเสียงครางฮือ ๆ ที่ดังออกมาจากลำคอของพระชรา รู้สึกว่าเสียงนี้ไพเราะเหลือเกิน ฟังแล้วอารมณ์ดีขึ้นตั้งเยอะ!
เล็บของนางดึงออกจากศีรษะเขา พร้อมกับลากสายเลือดออกมาด้วย ร่างของพระชราโงนเงน ก่อนจะหงายหลังล้มลงกับพื้นดังตุบ แล้วแน่นิ่งไป
ซูฉีหรานก้มมองปลายนิ้ว เล็บทั้งห้าสีขาวเงินมีหยดเลือดสีแดงคล้ำติดอยู่สองสามหยด ไหลไปตามส่วนโค้งก่อนหยดลงบนพื้น
นางสะบัดมือ เล็บก็หดกลับไปอย่างไร้เสียง คืนสู่สภาพกลมมนสีชมพูระเรื่อดังเดิม จากนั้นหยิบผ้าเช็ดหน้าเช็ดคราบเลือดที่ติดอยู่ตามซอกนิ้วจนสะอาด แล้วโยนผ้าลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ
………
รุ่งเช้าวันถัดมา ทันทีที่แสงแรกของวันสาดส่อง ระฆังยามเช้าของอารามฉานหลินเจิ้นไห่ก็ดังขึ้น