ซูฉีหรานชะงักไปชั่วขณะ
เยี่ยนชื่อเสียปล่อยคางของนาง แต่ปลายนิ้วยังค้างอยู่ข้างแก้ม ก่อนจะลูบไล้เบา ๆ อีกครั้ง
“ใบหน้าของเจ้าดูดี โครงหน้าก็ได้สัดส่วน ดูจากโหงวเฮ้งแล้วน่าจะมีวาสนา ร่ำรวยและอายุยืน ไม่ควรมีเคราะห์ถึงตายตอนอายุ 16 ปี”
เขาชักมือกลับ แต่แววตายังคงเจือความสงสัย “อีกอย่าง วันเดือนปีเกิดที่เจ้าบอกเมื่อครู่นี้ ข้าคำนวณดูแล้ว คนคนนี้ไปเกิดใหม่แล้ว แต่ตรงหน้าข้ายังมีเจ้ายืนอยู่”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็หยุดไปครู่หนึ่ง “วันเดือนปีเกิดทั้งแปดตัวอักษรนี้ เป็นของเจ้าจริง ๆ หรือ?”
ขนตาของซูฉีหรานไหวระริก นางหลุบตาลง มองนิ้วมือที่ประสานกันอยู่ เงียบไปสองอึดใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มอีกครั้ง
“บางทีฉันอาจจำผิดก็ได้ ตายมาตั้งหลายปีแล้ว ใครจะไปจำได้แม่นล่ะ”