“กินบะหมี่ก่อน” เยี่ยนชื่อเสียหยิบตะเกียบสองคู่จากกระบอกตะเกียบ วางคู่หนึ่งไว้ตรงหน้าเธอ “ไม่ได้กินอะไรมาครึ่งค่อนวันแล้ว”
บะหมี่ถูกยกมาเสิร์ฟ น้ำซุปใส เส้นขาวสะอาด มีต้นหอมซอยสีเขียวลอยอยู่ไม่กี่ชิ้น
เยี่ยนชื่อเสียก้มหน้ากินไปคำหนึ่ง ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเธออีกครั้ง เธอนั่งเท้าคางอยู่ข้าง ๆ เอียงศีรษะเข้ามาใกล้ ปลายจมูกขยับฟุดฟิดเล็กน้อย
ดูเหมือนเธอจะคิดว่ากลิ่นหอมน่ากิน จึงขยับหน้าเข้าไปใกล้อีกจนเกือบยื่นลงไปในชาม เยี่ยนชื่อเสียยื่นตะเกียบมาเคาะหน้าผากเธอเบา ๆ
“อย่ามุดลงไปในชามสิ”
“น่ารำคาญจริง” เธอถอยกลับไปพลางลูบหน้าผาก ก่อนค้อนเขาทีหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ขยับเข้าไปใกล้อีก
เยี่ยนชื่อเสียกินบะหมี่จนหมด แล้วยกน้ำซุปขึ้นดื่มอีกสองอึกจึงวางตะเกียบ เขาล้วงเงินเหรียญออกจากอกเสื้อ วางไว้บนโต๊ะ จากนั้นลุกขึ้นเดินไปยังร้านขายธูปเทียนตรงหัวมุมถนน