“คนพวกนั้นมองเราแปลก ๆ นะ?”
“คงเห็นพวกเราออกมาจากวัดหลันรั่วโดยไม่บุบสลาย เลยรู้สึกแปลกใจมั้ง”
ซูฉีหรานได้ยินดังนั้น อีกทั้งเห็นว่าคนที่ผ่านไปมาไม่ได้มีเจตนาร้าย จึงไม่สนใจสายตาเหล่านั้นอีก
อีกด้านหนึ่ง เยี่ยนชื่อเสียเดินเข้าไปในร้านขายของชำแล้วบอกเถ้าแก่ว่าต้องการซื้ออะไร
เถ้าแก่ร้านก้มลงยกไหดินเผาใบหนึ่งออกมาจากใต้เคาน์เตอร์
“น้ำมันสน ห้าทองแดงต่อไห คุณชายต้องการกี่ไห?” เถ้าแก่ยกไหดินเผาวางบนเคาน์เตอร์
“เอามาก่อน 30 ไห” เยี่ยนชื่อเสียล้วงถุงเงินออกจากอกเสื้อ นับเหรียญทองแดงเสียงกรุ๊งกริ๊งแล้ววางลงบนเคาน์เตอร์ “รบกวนช่วยบรรจุให้ด้วย”
เถ้าแก่รับเงินแล้วหันไปบรรจุน้ำมันสน
เมื่อบรรจุเสร็จได้ทั้งหมดสามไห เยี่ยนชื่อเสียถือไปสองไห ส่วนที่เหลือส่งให้หนิงไฉ่เฉิน