นี่เสี่ยวเชี่ยนเงยหน้ามองเขา ก่อนจะก้มลงอีกครั้ง เสียงของนางอ่อนโยน «นี่เสี่ยวเชี่ยน»
เยี่ยนชื่อเสียพยักหน้า ก้มลงค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเลื่อนไหใบหนึ่งมาตรงหน้านาง
«เอาไป หาที่ฝังให้ดีด้วยตัวเองเถอะ»
นี่เสี่ยวเชี่ยนมองไหใบนั้นอย่างเหม่อลอย ครู่ต่อมาจึงเดินเข้ามา ใช้สองมือประคองมันไว้ในอ้อมแขนอย่างระมัดระวัง
นางไม่ได้ลุกขึ้น เพียงกอดไหใบนั้นแล้วนั่งยองอยู่ตรงนั้น ไหล่สั่นน้อย ๆ
หนิงไฉ่เฉินยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว เขามองนี่เสี่ยวเชี่ยน ขยับริมฝีปาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร
เยี่ยนชื่อเสียเดินไปข้างกายนาง ลูบไหในอ้อมแขน ก่อนถามด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ «คิดจะจัดการกับไหใบนี้อย่างไร? จะหาที่ฮวงจุ้ยดี ๆ ฝังใหม่ หรือจะเก็บไว้กับตัว?»
«เก็บไว้ก่อนแล้วกัน» นางเงยหน้าขึ้นยิ้ม «ต้องหาที่ที่มองแล้วถูกใจค่อยฝัง ข้าไม่อยากหาหลุมอะไรก็ได้แล้วโยนตัวเองลงไป»