จ้าวไทเหยาโกรธจนนอนไม่หลับทั้งคืน รุ่งเช้ายังไม่ทันสว่างก็ส่งคนไปเชิญตัวจ้าวซื่อมา จ้าวซื่อทำเรื่องผิดไว้ในใจ จึงรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดีแต่ก็จำใจฝืนหน้ามา
เป็นไปตามคาด ถูกจับขังในห้องตำหนิอย่างหนักหน่วงอยู่พักใหญ่
จากนั้นจ้าวไทเหยาก็ส่งคนไปเชิญท่านแม่ใหญ่ลู่ซื่อมาพบ: “จินชูมาอยู่ที่จวนก็หลายวันแล้ว ข้างกายมีเพียงแม่นมแก่คนหนึ่งคอยปรนนิบัติ อย่างไรก็ไม่ใช่เรื่องเหมาะสม”
พอพูดจบ ลู่ซื่อก็รีบเอ่ยทันที: “เป็นความบกพร่องของลูกสะใภ้เอง ลูกสะใภ้จะจัดหาสาวใช้ให้จินชูเดี๋ยวนี้”
“ไปซื้อจากนายหน้าค้าคนมาอีกสองคน ให้หล่อนเลือกเองเถิด” จ้าวไทเหยากล่าว
สาวใช้ในจวนส่วนใหญ่เป็นคนที่เกิดในเรือนของตระกูล เกรงว่าจะไม่เห็นจินชูอยู่ในสายตา ปล่อยให้หล่อนเลือกเองเสียดีกว่า
ลู่ซื่อผงกศีรษะ: “ก็ดีเช่นกัน”
ครึ่งเช้า จินชูเลือกสาวใช้ไว้สี่คน เก็บเอกสารสัญญาขายตัวไว้ ให้ผู้ดูแลฝังคอยสอนระเบียบวินัยเป็นการชั่วคราว ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ ดั่งก้อนกรวดที่ถูกโยนลงสู่กลางสระ กระเพื่อมเป็นระลอกแล้วก็จางหายไปโดยเร็ว
เพื่อเตรียมงานชมดอกไม้ในวันพรุ่งนี้ จวนจึงเริ่มตกแต่งแต่เช้าตรู่ จ้าวไทเหยาให้สาวใช้นำจินชูไปทำความคุ้นเคยกับอาณาบริเวณของตระกูลจ้าว เกรงว่าพรุ่งนี้จะหลงทางแล้วเป็นที่หัวเราะเยาะ
ออกจากตำหนักซงถัง ตระกูลจ้าวอันกว้างใหญ่ใหญ่นี่เองที่เพิ่งได้เห็นภาพทั้งหมดเป็นครั้งแรก
ภายในสวนดอกไม้นานาพันธุ์เบ่งบานสะพรั่ง กลีบดอกไม้นับร้อยส่งกลิ่นหอมโชยมาแตะจมูก นางหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปิดปลายจมูกไว้
แต่มองไปไกล ๆ ก็เห็นจ้าวซื่อพาเซิ่งเอี๊ยนเอี๊ยนนั่งสนทนากันอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน ข้างกายยังมีเด็กสาวอีกหลายคน
ในหมู่คนวัยเดียวกัน เซิ่งเอี๊ยนเอี๊ยนแต่งตัวดูสูงศักดิ์มีราคาที่สุด
นางเลิกคิ้ว จ้าวซื่อช่างยอมทุ่มเงินทองให้เซิ่งเอี๊ยนเอี๊ยนจริง ๆ