ภายในห้องโดยสารของเครื่องบินส่วนตัวตกแต่งราวกับห้องรับแขกสุดหรู ทุกซอกทุกมุมแผ่กระจายรสนิยมของเจ้าของ
เจียงไหลเพิ่งจะนั่งลง มือถือก็ดังขึ้น เฮ่อจิ้นอวี่โทรเข้ามา เธอยกมือขึ้นกดวางสาย
อีกด้านหนึ่ง เซิ่งเหยียนโจวก้มหน้ากดพิมพ์ข้อความหา "เจิ้ง"
[คุณหญิงหวง?]
เจิ้งตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว: [อาจารย์ ขอถามหน่อยได้ไหมคะ ว่าเป็นเพราะเพศหรือเปล่า หนูเปลี่ยนได้นะคะ]
"พี่เหยียนโจว คุณเคยนั่งเครื่องบินลำนี้มาก่อนไหมคะ?" เจียงไหลเอ่ยถาม
เซิ่งเหยียนโจวคว่ำหน้าจอมือถือลง เงยหน้ามองเธอ "ไม่เคย"
"อ้อ" เจียงไหลรู้สึกประหม่านิดหน่อย "หนูเพิ่งเคยนั่งเครื่องบินส่วนตัวเป็นครั้งแรก มีกฎอะไรที่ต้องปฏิบัติไหมคะ?"
"ถือเสียว่าเป็นบ้านตัวเองก็พอ"
"หา?"
เจียงไหลอดคิดไม่ได้ว่า เขาดูเหมือนวางตัวเองเป็นเจ้าของบ้านเกินไปหน่อย
ขึ้นเครื่องได้ไม่นาน เธอเริ่มรู้สึกวิงเวียน
เซิ่งเหยียนโจวเรียกหัวหน้าพนักงานต้อนรับมา ให้นำยาแก้อาการเมาเครื่องมาให้เธอ พอกินยาเข้าไป ก็เริ่มง่วงงุน
"ข้างในมีห้องพักผ่อน เข้าไปนอนพักสักงีบเถอะ" เซิ่งเหยียนโจวพูด "ตื่นขึ้นมาก็ถึงแล้ว"
เจียงไหลรู้สึกว่า การไปใช้ห้องพักผ่อนของคนอื่นมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ กำลังจะปฏิเสธ เขาก็ใช้มือข้างหนึ่งประคองเธอ อีกมือหนึ่งผลักประตูบานหนึ่งที่ซ่อนไว้อย่างแนบเนียน
ภายในเป็นห้องพักผ่อนที่หรูหราสง่างาม เงียบสงัดไร้ซึ่งเสียงรบกวน
เขาประคองเธอให้ล้มตัวลงนอน พอเตรียมจะเดินออกไป เจียงไหลก็เอ่ยปากขึ้นมา
"พี่เหยียนโจว หนูกลัวความมืด ช่วยเปิดไฟกลางคืนไว้ดวงหนึ่งได้ไหมคะ?"
เซิ่งเหยียนโจวเดินไปที่หัวเตียง แตะปุ่มใดปุ่มหนึ่งอย่างแม่นยำ ไฟกลางคืนก็สว่างขึ้นมาพอดี