เว่ยเหยียนเพิ่งเดินเข้ามาในบริษัท
ก็เห็นเพื่อนร่วมงานกำลังจับกลุ่มพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
พอเดินเข้าไปดู โจวเฉียนก็ยืนอยู่กลางวง สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็กสีดำ ทั้งยังใส่แว่นกรอบทอง ดูสุภาพเรียบร้อยและหน้าตาสะอาดสะอ้าน
เขากำลังแจกของขวัญให้ทุกคนอย่างกระตือรือร้น
“วันนี้เป็นวันแรกที่ผมมาทำงาน ฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะครับ ผมเอาของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ มาฝาก หวังว่าทุกคนจะไม่รังเกียจ”
สิ้นเสียงนั้น
เพื่อนร่วมงานหญิงสองสามคนก็ยิ้มหน้าบานแล้วพูดว่า
“คุณชายโจว พวกเราจะรังเกียจของที่คุณให้ได้ยังไง น้ำหอมลังโคมขวดหนึ่งตั้งพันหยวน ปกติฉันยังเสียดายเงินซื้อเลย วันนี้ต้องขอบคุณคุณจริง ๆ ฉันชอบมาก”
“ใช่แล้ว คุณชายโจว ลิปสติกที่คุณให้ฉันเป็นของอาร์มานี แท่งหนึ่งตั้ง 800 หยวน ฉันจะรังเกียจได้ยังไงล่ะ?”
“นั่นสิ ของที่คุณโจวให้พวกเราล้วนเป็นแบรนด์ดังทั้งนั้น พวกเราต้องขอบคุณคุณอยู่แล้ว”
เพื่อนร่วมงานหญิงพากันดีใจจนเนื้อเต้น ส่วนเพื่อนร่วมงานชายก็ไม่ได้มือเปล่า คนที่ชอบสูบบุหรี่ได้บุหรี่จงหัวไปหนึ่งคอตตอน ส่วนคนที่ชอบดื่มเหล้าได้เหล้าเหมาไถไปหนึ่งขวด
เพียงแต่เพื่อนร่วมงานชายค่อนข้างเก็บอาการ ไม่ได้ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวล้อมหน้าล้อมหลังโจวเฉียนเหมือนพวกผู้หญิง
เว่ยเหยียนนั่งลงที่โต๊ะทำงาน
พอโจวเฉียนเห็นเขามา มุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะอย่างได้ใจ