โจวเฉียนขมวดคิ้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลอย่างจริงใจ:
“พี่เวยเวย รายได้ของพี่เว่ยเหยียนไม่พอซื้อรถหรูราคาหลักล้านด้วยซ้ำ แล้วเงินมัดจำ 300,000 หยวนของเขามาจากไหนล่ะ? เห็นได้ชัดว่าเขาแอบโอนเงินไปตอนพี่ไม่ทันสังเกต”
สีหน้าของเขาดูเป็นกังวล แต่ในใจกลับยินดีจนแทบคลั่ง:
‘ดีจริง ๆ จับจุดอ่อนของเว่ยเหยียนได้อีกแล้ว หมอนี่ถึงกับกล้าแอบขโมยเงินเสิ่นเวย แถมยังถูกจับได้อีก
สวรรค์เข้าข้างฉันจริง ๆ’
ขอแค่ฉวยโอกาสนี้ยุแยงเติมเชื้อไฟ ทำให้เรื่องบานปลาย เสิ่นเวยก็จะหมดหวังในตัวเว่ยเหยียนอย่างสิ้นเชิง
และนั่นก็หมายความว่าเขาเข้าใกล้การได้แต่งงานกับเสิ่นเวยและครอบครองทรัพย์สินของตระกูลเสิ่นมากขึ้นอีกขั้น
เป็นอย่างที่คิด
วินาทีต่อมา บรรยากาศรอบตัวเสิ่นเวยก็เย็นเยียบลงอย่างรวดเร็ว:
“เขากล้าขโมยเงินฉันงั้นเหรอ!”
หน้าอกของเธอกระเพื่อมแรง ความโกรธแทบจะล้นออกมาจากดวงตา
โจวเฉียนใส่สีตีไข่:
“พี่เว่ยเหยียนลงเงินทีเดียวตั้ง 300,000 หยวน นี่ไม่ใช่เงินก้อนเล็ก ๆ เลย เห็นได้ชัดว่าเขาต้องมีเงินติดมืออย่างน้อยหลายล้าน หรืออาจถึงสิบกว่าล้านด้วยซ้ำ
ให้ตายเถอะ นี่มันเงินก้อนโตเลยนะ
ดูไม่ออกจริง ๆ ว่าปกติพี่เว่ยเหยียนทำตัวซื่อ ๆ แต่กลับทำเรื่องหน้าด้านแบบนี้ สมกับที่คนในอินเทอร์เน็ตพูดกันว่าคนซื่อ ๆ นี่แหละเลวที่สุด!”
เขามั่นใจว่าเว่ยเหยียนแอบโอนเงินของเสิ่นเวยไป จึงเกลียดอีกฝ่ายจนแทบแย่
ถึงสุดท้ายเสิ่นเวยกับเว่ยเหยียนจะหย่ากัน ก็ต้องให้เสิ่นเวยเอาเงินก้อนนั้นคืนมาให้ได้ จะปล่อยให้เว่ยเหยียนได้ประโยชน์ไปฟรี ๆ ไม่ได้เด็ดขาด