หลังจากกินหม้อไฟเสร็จ หนานชิงหยาก็ไม่มีเหตุผลให้อยู่ต่อ จึงทำได้เพียงจากไป ส่วนผ้าห่มนวมไม่กี่ผืนสุดท้าย เจ้าหน้าที่ก็นำไปมอบให้คนอื่นที่จำเป็นต้องใช้ อุณหภูมิลดต่ำลงเรื่อย ๆ ถังเหยาได้ยินเสียงฝนกระหน่ำกระทบหน้าต่าง ก็รู้ว่าข้างนอกฝนตกหนักอีกแล้ว
ถังเหยากับอวี่เจาหดตัวกลับเข้าไปในผ้าห่ม
ส่วนฉวีซิวฉืออาสาเก็บกวาดหม้อกับถ้วยชามที่วางระเกะระกะ พอทำเสร็จก็รีบไปนั่งบนโซฟา ถักเสื้อให้งูน้อยต่อ ถังเหยาเหลือบมองอยู่ครู่หนึ่ง
คราวนี้กลับเป็นสีแดงสด
แดงแปร๊ดเขียวแปร๊ดจริง ๆ เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจว่าจะไม่ทำลายความกระตือรือร้นของเด็กหนุ่มดีกว่า
ถังเหยารู้ดีว่าอุณหภูมิในสัปดาห์นี้จะยิ่งลดลงเรื่อย ๆ จนถึงวันสุดท้าย ซึ่งจะกลับสู่ระดับปกติในพริบตา ช่วงหลายวันนี้เธอจึงทำได้แค่ขดตัวอยู่ในผ้าห่ม ไม่อาจทำอะไรได้เลย แต่มันก็น่าเบื่อเกินไปหน่อย ถังเหยานึกถึงนิยายออนไลน์ที่เคยอ่าน จึงเริ่มลองดูว่าจะให้วิญญาณเข้าไปในมิติพลังน้ำพุวิเศษได้หรือไม่ ไม่นึกว่าพอลองแล้วจะทำได้จริง ๆ
มันเป็นความรู้สึกพิศวงเกินบรรยาย ไม่อาจอธิบายให้ชัดเจนด้วยคำพูด
เมื่อเห็นน้ำพุกับทุ่งหญ้าที่คุ้นตา เธอก็รู้ว่าวิญญาณของตัวเองเข้ามาอยู่ข้างในจริง ๆ แต่เพื่อความแน่ใจ เธอยังกลับออกไปตรวจดูข้างนอกอีกครั้ง ปรากฏว่าอวี่เจาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกำลังถือแท็บเล็ตเล่นเกมงู ส่วนฉวีซิวฉือก็ยังตั้งหน้าตั้งตาถักเสื้ออยู่เหมือนเดิม ระยะใกล้ขนาดนี้ หากร่างของเธอหายไปกะทันหัน ทั้งคู่ต้องสังเกตเห็นแน่